ترجمه مصباح الانس ابن فناري (شرح مفتاح الغيب صدرالدين قونوى) - خواجوي، محمد - الصفحة ٤٢٩ - وصل پنجم در بيان آنچه كه لوح - از ارواح - بر آن اشتمال دارد

فروعات و انشعاباتى كه از آنان (فرشتگان چهارگانه) حاصل است مانند فروعات و انشعاباتى است كه در حقايق معنوى- در مرتبه علمى- حاصل است.

وصل پنجم در بيان آن‌چه كه لوح- از ارواح- بر آن اشتمال دارد

٣٩١/ ٤ گويد[١]: آن‌چه كه لوح محفوظ از ارواح و آن‌چه كه فوق ارواح- از مهيّمان- بر آن اشتمال دارد سه قسم مى‌باشد:

٣٩٢/ ٤ قسمى مقيد به نداشتن مظهر طبيعى مثالى و يا عنصرى حسّى‌اند كه ارواح مهيمان از اين قسم‌اند.

٣٩٣/ ٤ و قسمى مقيد به داشتن مظهراند كه خود دو دسته‌اند:

٣٩٤/ ٤ دسته اول گروهى‌اند كه مظاهر به آنان نسبت داده مى‌شود، اينان فرشتگان آسمان‌ها و زمين‌اند كه قواى آنها مى‌باشند. مانند واهبات نسبت به فرشتگان گردنده به گرد عرش و حاملان چهارگانه امروزيش- اگرچه روز قيامت هشت‌اند- و در آن‌جا (عرش) مقام اسرافيل ٧ است. و مانند مدبرات نسبت به كرسى، و در آن‌جا مقام ميكائيل ٧ است. و مانند مقسمات نسبت به فلك بروج، و رئيس آنان دوازده فرشته است و در آن‌جا مقام جبرائيل ٧ است. و مانند تاليات نسبت به فلك ستارگان، و در آن‌جا جايگاه رضوان؛ نگهبان بهشت است، براى اين‌كه سطح آن زمين بهشت است و گوديش طاق جهنم. و مانند ناشرات نسبت به زمين كه بال‌هاى خود را براى طالبان علم مى‌گسترانند و پيش آهنگ آنان فرشته‌اى است كه نامش قاف است و كوهى كه به زمين احاطه دارد منسوب به او است. و مانند ساريات نسبت به كره آب كه پيش‌آهنگ آنان فرشته‌اى است كه نامش زاخر است. و همين‌طور زاجرات نسبت به كره هوا كه پيش‌آهنگ آنان فرشته‌اى است كه نامش رعد

[١] - يعنى شيخ اكبر- ابن عربى- رضى الله عنه در كتاب عقلة المستوفز« ص: ٧٦».