٧٢٧/ ٤ و اسم «مصور» به موجب مرسوم كريم اسم متعيّن بدان را معين كرد و آن اسم «حى» است و مظهرى نورانى كه خورشيد است دارد، گويى مانند نفس مدبر و اداره كننده است مر اين صورت آسمانى را، سپس فوق آن (خورشيد) سه آسمان و تحت آن سه آسمان معيّن ساخت و براى هر يك نفس تدبير و اداره كننده‌اى كه عبارت از ستاره‌اى است كه اختصاص به هر آسمان دارد مشخص ساخت.

٧٢٨/ ٤ بنابراين آسمان چهارم كه ميان و وسط آسمانها است مظهر صفت حيات است و خورشيد مظهر اسم «حى» جامع است، و ظهور غلبه سدنه و پرده‌داران آن (اسم حى) كه در او حيات بخش‌اند تمام‌تر است، و سومى مظهر اراده است و زهره مظهر اسم «مريد» است و ظهور حكم سدنه و پرده‌داران آن‌كه از جهتى «مصور» است در آن بيشتر مى‌باشد، و دومى مظهر داد و عدل است و عطارد مظهر اسم «مقسط» است و حكم تابع آن؛ يعنى اسم «بارى» در آن آشكارتر است، و اوّلى مظهر قول (گفتار) است، از اين‌روى خانه عزت (بيت العزة يعنى كعبه) كه محل نزول قرآن است در تنزّلش به تمامه اختصاص به آن دارد، و قمر مظهر اسم «قائل» مى‌باشد و غلبه تابع آن‌كه «خالق» مى‌باشد از وجهى در آن قوى‌تر است، و پنجمى مظهر قدرت است و مريخ مظهر اسم «قادر» است و نيروى سدنه و پرده‌داران آن‌كه «قاهر» است در آن قوى‌تر است، و ششمى مظهر «علم» است و مشترى مظهر اسم «عالم» و غلبه تابع آن‌كه اسم «حكيم» است در آن آشكارتر است و هفتمى مظهر «جود» است و از اين روى ابراهيم ٧ موصوف بدان و به قيام به حقوق مهماندارى از جهت جان و مال بود، از اين روى (در شب معراج رسول خدا ٦) در آسمان هفتمين مشاهده شد، و زحل مظهر اسم «جواد» است و غلبه اسم «رب» كه نسبتش بدان كامل‌تر است در آن قوى‌تر است.

٧٢٩/ ٤ صور انظار اين ستارگان و اتصالاتشان به واسطه سير و سياحتشان به حكم ظاهر سخن الهى است كه فرموده: وَ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ‌، يعنى: هر يك در فلكى شناوراند (٤٠- يس) پس آنها مظاهر احكام اين اسماء و نسبت‌ها و آثار توابع و فروع فروع آنها- تا بى نهايت- مى‌باشند.