ترجمه مصباح الانس ابن فناري (شرح مفتاح الغيب صدرالدين قونوى) - خواجوي، محمد - الصفحة ٦٥٦ - فصل دوازدهم از فصول باب در اسرار كلام است كه عبارت از نسبت بين ظاهر و مظاهر مىباشد

١١٤٠/ ٤ پس هر كتاب مخصوصى اصلش اسمى از اسماء ربانى است و زبان اين اسم ترجمه از شأنى كلّى از حق و از شئون حق مى‌كند، ولى از حيث تعيّنش به اين شأن و به حسب آن. بنابراين اسماء؛ خاص احوال‌اند و احكام احوال را تابع‌اند و احوال به حسب استعدادهاى حقايق متبوع تعيّن مى‌يابند، و استعدادها نه تابع چيزى‌اند و نه موقوف بر چيزى و نه معلّل به چيزى غير خودشان، ولى استعداد وجودى جزئى تابع استعداد كلى پيش از وجود عينى (خارجى) مى‌باشد.

١١٤١/ ٤ و اما لغات عبارت از لباس و جامه‌هاى معانى‌اند كه هر كيفيت كلى بر آنها اشتمال دارد؛ و جهت اختلاف آنها اختلاف كيفياتى است كه به واسطه استعدادهاى مختلف در مراتب مختلف تعيّن مى‌يابد، و سبب فهم اهل آنها؛ همان قدر مشترك در ميانه است كه به واسطه استعدادات مختلف؛ اين كيفيات مختلف را قابل و پذيرا است. پايان سخن حضرت شيخ قدس سرّه.