ترجمه مصباح الانس ابن فناري (شرح مفتاح الغيب صدرالدين قونوى) - خواجوي، محمد - الصفحة ٥٨٥ - فصل چهارم از فصول باب كه پايان دنباله مطالب پيشين است

فرموده: ديشب وارد شونده‌اى بر من وارد شد ... تا پايان حديث، گويد: اين تجلّى از مقام اسم «رب» بوده و از آن تشريع و تكليف صدور مى‌يابد، و مقام آن، دو برزخ (و يا برزخى) بين آسمان هفتم و كرسى مى‌باشد كه متوسط بين مقام جبرئيلى و ميكائيلى است، پس معقوليّت مرتبه و مقام اسم «رب» در وسط؛ بين آن‌چه از صور طبيعى- مانند آسمانها و هرچه پائين‌تر از آنها است- كه كون و فساد مى‌پذيرد و بين آن‌چه كه نمى‌پذيرد مى‌باشد، اگرچه از طبيعت كلى خالى نيست.

٩٢٨/ ٤ و اعراف‌[١] كه به نام سور (ديوار) ناميده شده و عبارت از نفس كرسى است؛ مظهر اين برزخى مى‌باشد كه مقام اسم «رب» و تعيّن آن و عالم خواب و عالم برزخ است، و صورى كه در آن مشاهده مى‌شود مظاهر حقايق مجرداند و بر آن حجاب و پرده مى‌باشند، و صورت انسانى نوشته‌اى است كه از مرتبه و مقام الهيّت كه مشتمل بر تمام اسماء و صفات است- و نيز از مرتبه امكان كه مشتمل بر تمام ممكنات است- حاصل شده است، و شريعت محمد ٦ صورت تمام شرايع است، لذا با صورت ربوبيت شريعت‌گذار تناسبى تمام دارد.

٩٢٩/ ٤ و تخت مثال مظهر مقام و مرتبه آن است.

٩٣٠/ ٤ و تاج مظهر شرف سلطنت اين ربوبيت است.

٩٣١/ ٤ و دو كفش مظهر اوامر و نواهى آن است.

٩٣٢/ ٤ و ظهر- (پشت) بين دو كتف- مظهر عالم غيب است و اثربخشى از آن‌جا است.

٩٣٣/ ٤ و انگشتان مظاهر حقايق اصول اسمائى هستند كه عبارت از مفاتيح غيبى براى احكام مشروع مى‌باشند، و آنها مراتب پنجگانه‌اند كه اساس اسلام و ايمان و احكام تكليفى و نمازهاى پنجگانه بر آن مبتنى است، و فوق آنها مفاتيح دوّمين‌اند كه ايجاد موقوف بر آنها است، و آنها اسماء پنجگانه الوهى‌اند كه عبارت از حيات و علم و اراده و قدرت و كلام‌

[١] - مراد اسمائى است كه در حديث آمده، مانند اعراف و تخت و دو كفش و پشت و انگشتان و غيره كه حضرت شيخ قدس سره به شرح آنها پرداخته. م