آوردن اين اسماء در جدول‌[١] گويد: برخى از اين اسماء حسنى دلالت بر ذات الهى دارند و گاهى هم با اين دلالت بر ذات؛ دلالت بر صفات و افعال او- و يا با هم- دارند، آن‌چه كه دلالتش بر ذات آشكارتر است؛ آنها را از اسماء ذات قرار داديم و در اسماء صفات و اسماء افعال- از جهت آشكارتر بودن- همين‌طور رفتار كرديم؛ نه اين‌كه آنها را مدخلى در غير جدول خودشان نيست- مانند «رب»- براى اين‌كه معنى «رب» يعنى: ثابت، و آن ويژه ذات است و به معنى «مصلح» از اسماء افعال است و به معنى «مالك» از اسماء صفات است.

٨١٤/ ٣ و باز در آن (كتاب انشاء الدوائر) گفته: بدان كه ما درباره اينها (يعنى اسماء حسناى در زير صفحه) اراده محدوديت اسماء را نداريم و نه اين كه غير اينها ديگر اسمى نيست، بلكه اين ترتيب را براى آگاهى بخشيدن آورديم، پس هرگاه اسمى از اسماى حسناى او را ديدى آن را به آشكارترين (جدول) الحاق كن.

٨١٥/ ٣ حال گويم: پاسخ اوّلى اين است كه: آشكارتر بودن را در (اسمائى كه) احتمال مختلف بودن مى‌رود جايز است اعتبار كنى؛ بنابراين دو ايراد؛ اختلاف پيدا مى‌كنند؛ و بر جايز بودن اختلاف داشتن دو ايراد؛ شيخ ما- كه خداوند از وى خشنود باد- در اينجا آگاهى داده كه اصول اسماء الوهى- مانند حيات و علم و قدرت و غير اينها- از اسماء ذات به شمار مى‌آيند؛ يعنى از آن حيث كه ذاتى‌اند اعتبار كنى؛ نه اين كه صفت براى واحداند، ولى اگر تعلقات آنها را و اين كه وحدت صفت است اعتبار كنى؛ از اسماء صفات است.

[١] - اسماء ذات عبارتند از: الله و رب و الملك و القدوس و السلام و المؤمن و المهيمن و العزيز و الجبار و المتكبّر و العلى و العظيم و الظاهر و الباطن و الكبير و الجليل و المجيد و الحق و المتين( المبين) الواحد و الماجد و الصمد و الاول و الاخر و المتعالى و الغنى و النور و الوارث و ذو الجلال و الرقيب.

اصول ائمه هفت‌گانه اسماء عبارتند از: الحيوة و الكلام و القدره و الاراده و العلم و السمع و البصر.

اسماء صفات عبارتند از: الحّى و الشكور و القهار و القاهر و المقتدر و القوى و القادر و الكريم و الغفار و الرحمن و الرحيم و الغفور و الودود و الرؤف و الحليم و الصبور و البّر و العليم و الخبير و المحصى و الحكيم و الشهيد و السميع و البصير.

اسماء افعال عبارتند از: المبدئ و الوكيل و الباعث و المجيب و الواسع و الحسيب و المقيت و الحافظ و الخالق و البارئ و المصور و الوهاب و الرزاق و الفتاح و القابض و الباسط و الخافض و الرافع و المعز و المذل و الحكم و العدل و اللطيف و المعيد و المميت و المحيى و الولى و التواب و المنتقم و المقسط و الجامع و المغنى و المانع و الضّارّ و النافع و الهادى و البديع و الرشيد.