معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٦٠٦ - اول نظريهپردازىهاى علمى قرآنى

قطعى و از سرچشمه الهى است، در صحيح بودن آن شكى نيست؛ هرچند براى اثبات آن‌ها فعلًا شواهد تجربى در دست نداريم و ممكن است مثل برخى موارد ديگر از پيشگويى‌هاى علمى قرآن (مثل نيروى جاذبه طبق آيه ٢/ رعد و ١٠/ لقمان و ...) در آينده اثبات شود. اين موارد را مى‌توان به‌عنوان نظريه‌هاى علمى قرآنى مطرح كرد، و همچون ديگر تئورى‌هاى علمى، به‌دنبال شواهد تجربى آن‌ها بود.

مثال‌ها:

١. نظريه وجود موجودات زنده در آسمان‌ها: اين نظريه از برخى آيات قرآن همچون آيه ٢٩/ شورى قابل استفاده است كه مى‌فرمايد:

وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَثَّ فِيهِما مِنْ دابَّةٍ.

و از نشانه‌هاى او است، آفرينش آسمان‌ها و زمين و آنچه از جنبندگان در آن‌ها منتشر ساخته است.

هرچند برخى نشانه‌هاى كيهان‌شناختى براى وجود موجودات زنده و با شعور در كرات دور دست ادعا شده است، اما دانشمندان كيهان‌شناخت هنوز نظريه قطعى در اين زمينه ابراز نكرده‌اند و چيزى ثابت نشده است؛ ولى اين مطلب را مى‌توان به‌عنوان يكى از نظريه‌هاى علمى قرآنى، مبناى تحقيقات تجربى كيهان‌شناختى وسيع قرار داد.[١]

٢. نظرية گسترش آسمان‌ها: اين ديدگاه از برخى آيات قرآن همچون آيه ٤٧/ ذاريات قابل استفاده است، كه مى‌فرمايد:

وَ السَّماءَ بَنَيْناها بِأَيْدٍ وَ إِنَّا لَمُوسِعُونَ؛

و ما آسمان را با دست (قدرت) بنا كرديم و همواره آن را گسترش مى‌دهيم.

در مباحث علمى فيزيك كيهانى دو ديدگاه در مورد آسمان‌ها وجود دارد: يكى ديدگاه انبساط جهان و ديگرى ديدگاه انقباض جهان.[٢] براى هر كدام‌

[١] . ر. ك: تفاسير قرآن ذيل آيه ٢٩، شورى مثل نمونه، الجواهر الطنطاوى و قرآن و علم امروز، عبدالغنى الخطيب.

[٢] . ر. ك: استفن هاوكينگ، تاريخچه زمان، ص ٥٨.