معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٢٥٩ - ٥ اطلاق كلام الهى بر قرآن

است و تكلم، انشاء معنا است با الفاظ و عباراتى كه خود تنظيم مى‌كند.[١]

٤. نزول عربى‌

يكى از ادله نزول لفظى قرآن، نزول آن به لفظ عربى است كه مورد تأكيد قرآن است:

نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ، عَلى‌ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ، بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ‌[٢].

استاد در تقرير آن مى‌فرمايد:

اينكه خداوند مى‌فرمايد: قرآن را به زبان عربى فرو فرستاديم، كاملًا صراحت دارد كه ساختار لفظى آن نيز با دست وحى انجام گرفته است.[٣]

٥. اطلاق كلام الهى بر قرآن‌

آيات متعددى وجود دارد كه آيات قرآن كريم به‌عنوان كلام الهى توصيف شده است، مانند:

- وَ إِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلامَ اللَّهِ.[٤]

- يُرِيدُونَ أَنْ يُبَدِّلُوا كَلامَ اللَّهِ.[٥]

اينكه قرآن صريحاًبه‌عنوان كلام الله ياد شده، بر نزول لفظى قرآن دلالت مى‌كند.

افزون بر آيات، در احاديث قدسى و غيرقدسى، از قرآن به كلام الله تعبير شده است، مانند:

- ما آمَنَ من فسّر برأيه كلامي.[٦]

- هو كلام الله و تأويله لايشِبه كلام البشر.[٧]

[١] . محمدهادى معرفت، علوم قرآنى، ص ٥٩.

[٢] . شعراء، آيه ١٩٣.

[٣] . محمدهادى معرفت، علوم قرآنى، ص ٥٩.

[٤] . توبه، آيه ٦.

[٥] . فتح، آيه ١٥

[٦] . صدوق، الأمالى، ص ٦، مجلس ٢، طبع نجف.

[٧] . صدوق، التوحيد، ص ٣٦٤، باب ٣٦، بيروت.