معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٦٣٤ - مقدمه

عليه» بپردازد و بر التفات صحيح به آن، به مثابه يكى از زيبايى‌هاى لفظى قرآن و تناسب الفاظ قرآنى با مفاهيم آيات و سوره‌ها و لزوم بهره‌گيرى از اين ويژگى هنرى در آموزش قرائت و حفظ قرآن كريم تأكيد كند.

كليد واژه‌ها: نظم‌آهنگ قرآن، زيبايى لفظى، موسيقى قرآن، آيت‌الله معرفت.

مقدمه‌

قرآن كريم حقيقتى واحد است كه از سوى خداى واحد و از راه وحى بر قلب پاك خاتم پيامبران فرود آمده و مردم را فراخوانده است تا به سوى آن چه آنان را حيات مى‌بخشد، گام بردارند و روان و جان خود را از آبشخور آن سيراب گردانند.

خداوند متعال، حقايق غيبى را لباس «بيان» پوشانيده و در قالب «لسان» در دسترس عارف و عامى قرار داده است.

اين لسان‌ عربي مبين‌[١] نام گرفته و داراى ويژگى‌هايى است. از جمله ويژگى‌هاى اين زبان آنكه در عين دمسازى با زبان انسان‌ها، فاصله‌اى همانند فاصله خدا و خلقش دارد.[٢] همچنين تازگى خود را براى همه زمان‌ها و مكان‌ها و هر قوم و قبيله‌اى حفظ كرده است و هميشه حفظ خواهد كرد.

خداوند حكيم، معارفى ازلى و ابدى را با نظمى شگفت‌انگيز در شمار معدودى از كلمات و عبارات جاى داده و بناى سترگ و بس جاويدانى را با مصالح معينى پى‌افكنده است. راه ورود به گنجينه پايان‌ناپذير وحى، همين لسان‌ عربي مبين‌ است و فراگيرى آن به‌طور مستقيم و عارى از تكلّف ساختارى و فارغ از ابرهايى است كه حجاب نور اين خورشيد فروزان مى‌باشند و «طريق اقوم» هدايت‌يابى نيز همين است.[٣] بر اين اساس، جنبه اعجاز بيانى در قرآن مطرح مى‌شود، با اين مفهوم كه قرآن از لحاظ سبك، نظم آيات و كلمات و

[١] . بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ.( شعرا، ١٩٥).

[٢] . اشاره به حديث« فضل القرآن على سائر الكلام كفضل الله على سائر خلقه». محمدباقر مجلسى، بحارالانوار، ج ٩٢، ص ١٩.

[٣] . اسراء، آيه ٩.