معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٢٣١ - الف شيوه اعتبار بخشى به روايات تفسيرى و بررسى حجيت منابع روايات تفسيرى
٢٠. القنوت (والدعاء) (ذيل آيه ٢٣٨)
٢١. الرجال الأبدال (ذيل آيه ٢٥١)
٢٢. تفضيل الرسل (ذيل آيه ٢٥٣)
٢٣. تفضيل رسول الاسلام (ذيل آيه ٢٥٣)
٢٤. العرش و الكرسى (ذيل آيه ٢٥٥)
٢٥. لااكراه فى الدين (ذيل آيه ٢٥٦)
٢٦. مشروعية الجهاد فى الاسلام (ذيل آيه ٢٥٦)
٢٧. المعاهدة مع الكفار (ذيل آيه ٢٥٦)
هشتم: روش اعتبار سنجى روايات تفسيرى
در مورد اعتبار روايات تفسيرى سه بحث عمده وجود دارد:
اول. شيوه اعتبار بخشى به روايات تفسيرى و بررسى حجيت منبع روايات تفسيرى؛
دوم. شيوه اعتبار سنجى اقسام روايات براى كاربرد در تفسير قرآن؛
سوم. شيوه نقد سندى و محتوايى روايات تفسيرى كه هر سه بحث، اهميت و نقش زيادى در تفسير روايى دارد و در طول تاريخ تفسير مورد بحث و بررسى مفسران و ارباب علوم قرآن بوده و هست.[١] علامه معرفت نيز در كتاب التفسير و المفسرون فى ثوبه القشيب و در مقدمه التفسير الأثرى الجامع به اين مباحث پرداختهاند كه در اينجا گزارش مورد دوم بيان مىشود.
الف. شيوه اعتبار بخشى به روايات تفسيرى و بررسى حجيت منابع روايات تفسيرى
در مورد اعتبار و حجيت روايات تفسيرى پيامبر (ص) بين مذاهب اسلامى
[١] . ر. ك: مقدمه تفسير التبيان شيخ طوسى، مقدمه و تفسير مجمع البيان طبرسى و مقدمه تفسير صافى فيض كاشانى و البرهان زركشى و الاتقان سيوطى و التفسير و المفسرون، دكتر ذهبى و كتابهاى اصول الفقه فريقين( در مورد اصل اعتبار روايات و حجيت آنها) و نيز كتاب منطق تفسير قرآن( ٢) روشها و گرايشهاى تفسير قرآن، از نگارنده.