معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٧١٠ - نگاهى به قصههاى قرآن و آثار سامان يافته درباره آن
آخرت نيز مىشود. فراوانى قصه در قرآن، نشانگر اهميت اين شيوه از پيامرسانى است و بخشى از معارف قرآن در داستانهاى آن نهفته است.
شيرينى و جذابيت اين قصهها از يك سو و فايدهها و كاركردهاى آن از سوى ديگر، آثار فراوانى را درباره قصههاى قرآن به نگارش درآورده است. در يك تقسيم كلى، اين آثار را مىتوان به دو دسته تقسيم كرد:
١. گزارش متن قصههاى قرآن و شرح و تفصيل آن در قالبهاى روايى، داستانى، تاريخى و تفسيرى. اين آثار گاه با تحليل قصهها و برداشت از آنها همراه بودهاند. براى نمونه اين قسم، افزون بر كتابهاى حديثى، تاريخى، و تفاسير به آثار زير مىتوان اشاره كرد:
قصص الانبياء قطب راوندى و با همين نام از سيد نعمتالله جزايرى، قصص قرآن صدرالدين بلاغى، قصص قرآن يا تاريخ انبياء سيد هاشم رسولى محلاتى، قصص الانبياء و قصص القرآن على محمد دخيل، قصص الانبياء ابن كثير، قصص الانبياء عبدالوهاب نجار، قصص القرآن جار الولى، ابوالفضل ابراهيم، بجاوى وشماته، مع الانبياء فى القرآن طبّاره، القصص القرآنى، عرض وقايع و تحليل احداث صلاح خالدى، القصة فى القرآن الكريم سيد محمد طنطاوى، و بسيارى ديگر از كتابها و تكنگارىهايى كه درباره يكى از داستانهاى قرآن تدوين شده است.
٢. آثارى كه از زاويه علوم قرآن و زاويههاى ادبى و هنرى به قصههاى قرآن پرداختهاند. از اين دسته است: الفن القصصى فى القرآن الكريم محمد احمد خلف الله، القصص القرآنى سيد محمدباقر حكيم، قصص القرآن الكريم سيد ابوالقاسم حسينى، ريختشناسى قصههاى قرآن محمد حسينى.
البته آنچه ياد شد به مفهوم انحصار تدوين شده درباره قصههاى قرآن در دو گونه ياد شده نيست، بلكه اين دو گونه كلى است. آثار بسيار ديگرى وجود دارند همانند سيكو و لوجية القصة القرآنية تهامى نقره در باب نگاه روانشناختى به قصههاى قرآن، باستانشناسى و جغرافياى تاريخى قصص قرآن عبدالكريم بىآزار شيرازى، اسرائيليات و تأثير آن بر داستانهاى انبياء در تفاسير قرآن مجيد