سعد (ت ٢٣٠ ق)، تاريخ يعقوبى‌ (ت ٢٩٢ ق)، انساب الاشراف بلاذرى‌ (ت ٢٩٧ ق)، المصاحف سجستانى‌ (ت ٣١٦ ق)، الارشاد شيخ مفيد (ت ٤١٣ ق)، حلية الاولياء ابونعيم اصفهانى‌ (ت ٤٣٠ ق)، اثبات الوصيه مسعودى‌ (ت ٣٤٥ ق)، الفهرست نديم‌ (ت ٤٣٨ ق)، مناقب ابن شهر آشوب مازندرانى‌ (ت ٥٨٨ ق) يا در مقدمه تفاسيرى مثل‌ تفسير قمى‌ (ت ٣٢٩ ق)، تفسير فرات كوفى‌ (ت ٣٥٢ ق)، المبانى لنظم المعانى عاصمى‌ (ت ٣٨٥ ق)، شواهد التنزيل حسكانى‌ (ت بعد ٤٧٠ ق)، مفاتيح الاسرار و مصابيح الابرار شهرستانى‌ (ت ٥٤٨ ق) و الجامع لأحكام القرآن قرطبى‌ (ت ٦٧١ ق) يا در ضمن كتاب‌هاى تاريخ قرآن مانند تاريخ قرآن ابوعبدالله زنجانى‌ و حجتى‌ و راميار و آيت‌الله معرفت و نيز كتاب‌هاى علوم قرآن مثل‌ الاتقان سيوطى‌ (٩١١- ٨٤٩ ق)، حقائق هامه عاملى‌ و التمهيد آيت‌الله معرفت و يا كتاب‌هاى مربوط به عدم تحريف قرآن از جمله‌ صيانة القرآن‌ آيت‌الله معرفت بحث شده است و سپس اهتمام ورزيده شد كه به‌طور مستقل به اين موضوع پرداخته شود. از جمله اين كتاب‌ها مى‌توان مصحف امام‌ على‌ (ع) ايازى‌ و اثر اين نويسنده را بر شمرد. در اثر ايازى‌ مصحف امام‌ على‌ (ع) از جوانب گوناگون و به نحو تفصيلى مورد بررسى قرار گرفته است. نامبرده بر اين نظر است كه مصحف امام‌ على‌ (ع) و كتاب يا صحيفه جامعه آن حضرت يك اثر بوده است؛ اما درباره ترتيب مصحف امام‌ على‌ (ع) عقيده دارد كه موافق نزول، تأليف نشده و همسان ترتيب مصحف كنونى بوده است.[١] در اثر اين نويسنده به‌طور عمده ترتيب مصحف امام‌ على‌ (ع) بررسى و سعى شده است با ذكر ادله متعدد و پاسخ به ايراداتى كه درباره ترتيب مصحف آن امام مطرح شده، موافق نزول بودن آن مورد تأكيد قرار بگيرد.

آثارى كه آيت‌الله معرفت به‌طور عمده از آن‌ها در بحث از مصحف امام‌ على‌ (ع) بهره برده، به اين قرار است: از شيعه، كتاب‌هاى‌ سليم بن قيس‌، تفسير عياشى‌، جلد ١، تفسير قمى‌، مناقب ابن شهرآشوب‌، احتجاج طبرسى‌، آلاء الرحمان بلاغى‌، جلد ١، تفسير البرهان بحرانى‌، تفسير صافى‌، جلد ١، بحار الانوار، جلد ٩٢

[١] . سيد محمد على ايازى، مصحف امام على( ع)، ص ٨١ به بعد