معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ١٠٤ - ١ انتساب تحريف به روايات اهل سنت

١. انتساب تحريف به روايات اهل سنت‌

همان‌گونه كه اشاره شد، به‌رغم اذعان گروهى از صاحب‌نظران و عالمان اهل سنت مبنى بر هم‌صدايى عالمان شيعه با آنان بر پيراستگى قرآن از تحريف، شمارى از آنان در گذشته و به‌ويژه در دوران معاصر- متأثر از جريان نوپاى وهابيت متعصب- بى‌پروا به شيعه تاخته و همه آنان را به اعتقاد به تحريف متهم ساخته‌اند؛ هرچند براى اثبات مدعاى خود بدون در نگريستن به تأكيد اكثريت قاطع انديشه‌وران شيعه بر انكار تحريف، تنها به ديدگاه شمارى بس اندك همچون‌ محدث نورى‌ استناد كرده‌اند. دشمنى اين گروه با پيروان اهل بيت (ع) و بى‌پروايى آنان تا به آنجا رسيده كه دامنه دروغ‌پردازى‌شان از نگاشته‌ها پا را فراتر گذاشته و در شمارى از پايگاه‌هاى شبكه جهانى اينترنت گسترش يافته است.

در پاسخ به اين تعصب و دشمنى كور دو راه‌حل وجود دارد:

الف. بدون پرداختن به اين امر، و فراخواندن عالمان اهل سنت به كنار گذاشتن تعصب، بر يك صدايى عالمان شيعه و اهل سنت بر پيراستگى قرآن از تحريف پاى فشرده شود. چه، انتساب هر دو فرقه به تحريف، پيش از آن‌كه باعث تضعيف آن فرقه شود، به كاستن از منزلت و جايگاه قرآن خواهد انجاميد. اين شيوه در كتاب‌ نزاهت قرآن از تحريف‌ دنبال شده است.[١]

ب. براى جلوگيرى از دامنه تهمت‌هاى ناروا به شيعه، به اين دست از عالم اهل سنت گوشزد شود كه اگر به خاطر وجود رواياتى در زمينه تحريف در منابع روايى شيعه، اين‌گوه بى‌پروا به آنان مى‌تازيد، عين همين كاستى و ضعف در منابع روايى اهل سنت نيز راه يافته است. اگر تدوين كتابى همچون‌ فصل الخطاب فى تحريف كتاب رب الارباب‌ از سوى‌ محدث نورى‌ زمينه را براى چنين هجومى فراهم ساخته، نظير چنين پديده‌اى نامبارك با نگاشتن كتاب‌ الفرقان‌ از سوى‌ محمد محمد عبداللطيف‌ در ميان عالمان معاصر اهل سنت، راه يافته است. اين شيوه به‌صورت گسترده در كتاب‌ صيانة القرآن من التحريف‌

[١] . ر. ك: نزاهت قرآن از تحريف، صص ٢٧- ٢٤.