معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٩٥ - نقد شبهه تحريف به كاستى در قرآن

ريخت؛ بنابراين محل نزاع، تحريف لفظى از نوع كاستى در قرآن است.

نقد شبهه تحريف به كاستى در قرآن‌

مدعيان تحريف لفظى از نوع كاستى در قرآن مى‌گويند شمارى از آيات يا سور قرآن در زمينه ولايت و امامت يا مسائلى ديگر در حوزه فقه يا ساير گزاره‌ها از لابه‌لاى آن حذف شده است. متأسفانه رواياتى دال بر وقوع تحريف به كاستى در جوامع حديثى فريقين انعكاس يافته و همين دست از احاديث مورد استناد مدعيان تحريف قرار گرفته است.

از سويى ديگر، برخى از مدعيان تحريف و نيز انديشه‌ورانى كه به بررسى اين مسأله پرداخته‌اند، مدعى شده‌اند كه اعتقاد به راهيافت تحريف به كاستى به اعتبار قرآن زيان نمى‌رساند؛ زيرا اين ادّعا منحصر به حوزه‌اى خاص از آيات نظير مبحث امامت است‌[١] و نيز از آن جهت كه اعتبار قرآنيت مصحف كنونى و كفايت آن براى هدايت‌گرى انسان‌ها در روايات مورد تأكيد قرار گرفته است، بنابراين ادعاى تحريف به قرآنيت مصحف صدمه نمى‌زند.[٢]

در حالى كه اين ادعا مردود است؛ زيرا اگر راهيافت اين نوع از تحريف در قرآن را بپذيريم، از دو جهت، اعتبار آن صدمه خواهد خورد:

١. حجّت بودن قرآن به معناى انعكاس كامل اوامر و نواهى خداوند و ترسيم‌گرى دين كامل زير سؤال خواهد رفت. زيرا آن چه كه ادعا شده از قرآن حذف شده است، از دو حال خارج نيست: يا در تكميل حجيت قرآن نقش داشته يا فاقد نقش بوده‌اند. در صورت نخست، حذف آن‌ها به معناى نقصان حجّت قرآنى است. پس راه براى عذرآورى مردم در قيامت مبنى بر عدم ابلاغ حجت كامل بر آن‌ها باز خواهد بود. اين با آموزه‌هاى خود قرآن كه بر كامل بودن حجت الاهى و مسدود بودن عذرآورى مردم تأكيد دارد، مخالف است.[٣]

[١] . ر. ك: فرائد الاصول، ج ١، ص ١٥٨؛ كفايه الاصول، ج ٢، ص ٦٣.

[٢] . تفسير صافى، ج ١، صص ٥٢- ٥١( مقدمه ششم).

[٣] . آياتى نظير قل فللّه الحجة البالغة و نيز آيه ١٧٣ سوره اعراف ناظر به اين مدعا است.