معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٦٢٦ - د پوشش هوايى، حافظ زمين
از آب پاشيده شد، همان بذر اوّليهاى كه بهصورت حيوان ساده تك سلولى (آميپ) شكل گرفت و به سوى جاندارانى كه اعضاى پيچيده با بيش از يك ميليون سلول پيشرفت كرد.
اما چگونگى پيدايش حيات- در آب اقيانوسها، درياها و باتلاقها- از نكات مبهمى است كه هنوز علم تجربى بدان دست نيافته است. از اين رو تئورى تكامل جانداران- به هر شكل و فرضيهاى كه تاكنون مطرح شده- به بررسى مرحله پس از پيدايش نخستين سلول زنده پرداخته است، اما برهه پيش از آن هنوز مجهول مانده است. همين اندازه معلوم گشته كه حيات به اراده الهى- كه بر تمامى مقدّرات هستى چيره است- به وجود آمده و اين امر مسلّمى است كه از پذيرش آن گريزى نيست، زيرا كه هم تسلسل باطل است و هم خود آفرينى محال. دانش تجربى روز هم خودآفرينى را باطل مىشناسد.[١]
د. پوشش هوايى، حافظ زمين
وَ جَعَلْنَا السَّماءَ سَقْفاً مَحْفُوظاً وَ هُمْ عَنْ آياتِها مُعْرِضُونَ؛[٢]
و آسمان را سقفى محفوظ [بر فراز زمين] قرار داديم، كه اينان از نشانههاى آن روى گردانند.
گرد زمين را پوشش هوايى ضخيمى فرا گرفته، كه عمق آن به ٣٥٠ كيلومتر مىرسد. هوا از گازهاى «نيتروژن»- به نسبت ٠٣/ ٧٨ درصد و «اكسيژن» به نسبت ٩٩/ ٢٠ درصد و اكسيد كربن به نسبت ٠٤/ ٠ درصد و بخار آب و گازهاى ديگر به نسبت ٩٤/ ٠ درصد تركيب شده است. اين پوشش هوايى با اين حجم ضخيم و با اين نسبتهاى گازى فراهم شده در آن، هم چون سپرى آسيبناپذير زمين را در بر گرفته و آن را از گزند سنگهاى آسمانى كه به حدّ وفور[٣] به سوى زمين مىآيند و از همه طرف، تهديدى هولناك براى ساكنان زمين به شمار مىروند، حفظ كرده است و زندگى را برايشان امكان پذير مىسازد.
[١] . براى تفصيل بيشتر ر. ك: محمدهادى معرفت، التمهيد، ج ٦، صص ٣١- ٦١.
[٢] . انبيا، آيه ٣٢.
[٣] . روزانه ميليونها سنگ پرتاب آسمانى به سوى زمين هدفگيرى مىشود.