معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٤ - محتواى اصلى كتاب

بودن اين همگونى و همگرايى ناممكن است.[١]

نويسنده بر حقانيت پيامبر و وحيانى بودن قرآن، دلايل بسيارى اقامه كرده و مستندات معارضان را پاسخ مى‌گويد. وى در ادامه با مقايسه تطبيقى معارف قرآن در عرصه‌هاى توحيد، صفات خدا، انسان‌شناسى، ويژگى‌ها و امتيازات انسان، منزلت و جايگاه والاى وى، مقام پيامبران و سيره و تاريخ ايشان با آنچه در كتب عهدين آمده است، به اين نتيجه مى‌رسد كه هرگز نمى‌تواند منبع قرآن، تورات‌ و انجيل‌ تحريف شده موجود در دسترس پيامبر باشد.

نويسنده در فصل ديگرى به تفصيل، داستان طوفان نوح در تورات‌ و قرآن را به مقايسه مى‌نشيند و فرضيه جهان‌شمول بودن آن را نقد مى‌كند.[٢]

در ادامه باب اول و در ادامه بررسى تاريخ انبيا در قرآن و انجيل‌ و تورات‌، اين موضوع‌ها بررسى شده‌اند:

پدر واقعى‌ ابراهيم‌، تارح‌ يا آزر. فرزند قربانى‌ ابراهيم‌؛ اسماعيل‌ يا اسحاق‌. كشتى‌ يعقوب‌ با خدا. عبور بنى‌اسرائيل از دريا. داستان گوساله و سامرى‌. هويت واقعى‌ قارون‌. حركت كوه بر فراز بنى‌اسرائيل. داود و همسر اوريا[٣]

در ادامه همين فصل، گزارش‌هاى انجيل‌ها و قرآن‌ درباره‌ مريم‌، خواهر هارون‌ و دختر عمران‌، نسبيّت الوهيت به او، ولادت‌ عيسى‌ (ع)، كودكى و كهولت او، بشارت وى به آمدن پيامبر اسلام، و به صليب كشيدن‌ عيسى‌ (ع) با يكديگر مقايسه شده است.[٤]

٢. قرآن و فرهنگ زمانه: در باب دوم كتاب، از اتهام ديگرى كه بر قرآن وارد ساخته‌اند مبنى بر اينكه قرآن بازتاب فرهنگ زمانه بوده، به تفصيل پاسخ داده شده و مبارزه برنامه‌ريزى و زمان‌بندى اسلام عليه مسائلى چون تبعيض عليه زنان و برده‌دارى به‌عنوان شاهد نادرستى اين باور مطرح شده است. ادعا شده كه ديدگاه اسلام درباره زن تحت تأثير فرهنگ حكم‌فرما بر جاهليت عصر

[١] . همان، صص ٢٩- ٣.

[٢] . همان، صص ٥١- ٢٩.

[٣] . همان، صص ٧٨- ٥١.

[٤] . همان، صص ١٠٩- ٧٩.