به تحريف به كاستى در قرآن و ادعاى كنار گذاشتن آيات و سور در زمينه ولايت اهل بيت (ع) از سوى خلفا متهم مى‌سازند و گاه گستاخانه و بى‌پروا از كيفر و عقوبت الهى، شيعه را به كفر و مهدورالدم بودن محكوم مى‌كنند! بى آن‌كه در يابند كه اين سخن هم‌صدايى با دشمنان ديرينه قرآن بوده و ضمن دامن زدن به تفرقه و جدايى ميان مسلمانان، معتبرترين كتاب آسمانى در كرانه گيتى يعنى قرآن را سست و بى‌اعتبار مى‌سازند.

پيدا است در چنين حال و هوايى، هر انديشمند قرآنى به‌ويژه عالمان متعهد شيعه بر خود فرض مى‌دانند كه ضمن دفاع از حريم قرآن و نزاهت كامل آن، دامن شيعه و عالمان شيعى را از انتساب تهمت‌هاى ناروا پيراسته سازند. راز آنكه در مقدمه تفاسير كهن و نوينى همچون‌ مجمع البيان‌، صافى‌، آلاء الرحمان‌ و البيان‌ يا لابه‌لاى برخى ديگر از تفاسير همچون‌ الميزان‌ و نمونه‌ از اين مسأله به اجمال يا گاه به تفصيل گفت‌وگو شده، و در عموم آثار علوم قرآنى و گاه در تك‌نگارى‌ها مورد توجه قرار گرفته، همين است.

در همين راستا استاد فرزانه، آيت‌الله معرفت با الهام از فصلى از كتاب‌ البيان فى تفسير القرآن‌ استادشان آيت‌الله‌ خوئى‌ (رحمةالله عليه) با عنوان‌ صيانة القرآن من التحريف‌ كتابى گرانسنگ با همين عنوان به رشته تحرير در آوردند.[١]

چاپ‌ها و ترجمه‌هاى كتاب‌

اين كتاب تاكنون سه بار منتشر شده است؛ چاپ نخست از سوى‌ مؤسسة دار القرآن الكريم، چاپ دوم توسط مؤسسه امام‌ صادق‌ (ع)، و چاپ سوم- همراه با اصلاحات و اضافات- توسط مركز انتشارات جامعه مدرسين حوزه علميه. دو ترجمه از اين كتاب نيز به جامعه فرهنگى عرضه شده است:

١. ترجمه آقاى‌ محمد شهرابى‌[٢] با عنوان‌ مصونيت قرآن از تحريف‌ كه ترجمه‌

[١] . ر. ك: محمدهادى معرفت، صيانه القرآن من التحريف، ص ٧٨.

[٢] . بنا به فرموده استاد، ايشان يكى از جانبازان فداكار جنگ تحميلى بوده است كه مدّتى پس از ترجمه كتاب، در اثر جراحات ناشى از جنگ به لقاى الهى نايل آمد. براى روح آن عزيز، رحمت و مغفرت خداوند و علوّ درجات را آرزومنديم.