معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ١٠٥ - ١ انتساب تحريف به روايات اهل سنت

دنبال شده است.

مؤلف محترم اين كتاب در فصل هفتم كتاب با عنوان «تحريف نزد فرقه حشويه عامه» به تفصيل به اين مسأله پرداخته است. در اين فصل، بيست و چهار مورد از روايات ناظر به تحريف قرآن در منابع روايى اهل سنت بر شمرده شده است. نظير آيه رجم كه خليفه دوم بر قرآن بودن آن اصرار داشت‌[١] يا آيه رضعات كه‌ عائشه‌ مدعى بود كه در زمان پيامبر (ص) تلاوت مى‌شده، اما در جمع‌آورى قرآن در زمان‌ عثمان‌ مورد غفلت قرار گرفته است.[٢] يا روايت‌ ابى بن كعب‌ به نقل از مسند احمد بن حنبل‌ كه مدعى شده سوره احزاب- كه امروزه ٧٣ آيه دارد- در دوران پيامبر (ص) برابر با سوره بقره بوده است.[٣] معناى اين مدعا آن است كه سه چهارم آيات اين سوره اسقاط شده است. چنان‌كه نظير اين ادعا از سوى صحابه بزرگ پيامبر (ص) حذيفة بن يمان‌ درباره سوره برائت بازگو شده است.[٤] در همين فصل با عنوان «فاجعه كتاب الفرقان» از اين كتاب نيز گفت‌وگو شده است.

مؤلف فرزانه كتاب هم‌چنين در فصل نخست كتاب به اثبات اين مسأله پرداخته كه ادعاى وجود نسخ تلاوت و انساء، مألًا به معناى پذيرش راهيافت تحريف به كاستى در قرآن است. زيرا وقتى با استناد به گفتار ابوموسى اشعرى‌ ادعا شود كه شمارى از آيات در دوران پيامبر (ص) تلاوت مى‌شده و با اراده الهى از اذهان مسلمانان محو شده است، در حقيقت به اين معنا است كه بخشى از قرآن- حال چه به دست خداوند يا به دست ديگران- از دست رفته است.[٥]

[١] . عمر بن خطاب معتقد بود عبارت اذا زني الشيخ و الشيخه فارجموها البته. در زمان پيامبر( ص) به عنوان يكى از آيات قرآ تلاوت مى‌شده است. ر. ك: تحريف‌ناپذيرى قرآن، صص ١٦٢- ١٦١.

[٢] . آيه اين است: عشر رضعات معلومات يحرّ من. ده بار شير دادن موجب محروميت مى‌شود. ر. ك: همان، ص ١٦٦.

[٣] . ر. ك: همان، صص ١٧١- ١٧٠.

[٤] . ر. ك: همان، ص ١٧٣.

[٥] . براى تفصيل بيشتر ر. ك: همان، صص ٣٩- ٢٩؛ محمدهادى معرفت، التمهيد فى علوم القرآن، ج ٢، صص ٢٩٤- ٢٨٥.