معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤١٥ - الف احاديث قرائت به روش مردم

ثانياً بر فرض اثبات شدنِ سيره، مربوط به جواز قرائت در نماز است كه يك مسأله فقهى است؛ ولى بحث ما در حجيت قرائات به‌عنوان يك مسأله اصولى است.

احاديث‌

براى اثبات اعتبار قرائات مشهور مانند قرائات سبع، به دو دسته از احاديث استناد شده است:

الف. احاديثِ قرائت به روشِ مردم‌

در برخى از احاديث، ائمه (ع) به پيروان خود توصيه كرده‌اند كه قرآن را مانند عامّه مردم بخوانند و در برخى از احاديث فرموده‌اند: همان‌گونه كه آموخته‌ايد، قرائت كنيد. به دو حديث زير بنگريد:

١. عن سالم بن سلمة (في الوسائل سالم بن أبي‌سلمة) قال: قرأ رجل علي أبي‌عبداللَّه (ع) و أنا أستمع حروفاً من القرآن ليس علي ما يقرأها النّاس، فقال أبوعبداللَّه (ع):" كُفَّ عن هذه القراءة، اقرأ كما يقرأ الناس.[١]

سالم بن سلمه‌ مى‌گويد: مردى در محضر امام‌ صادق‌ (ع) قرآن خواند و من شنيدم آن‌طور كه مردم مى‌خوانند نبود. حضرت فرمود از اين قرائت خوددارى كن و آن‌گونه كه مردم قرائت مى‌كنند بخوان.

٢. عن سفيان بن سمط قال: سألت عن تنزيل القرآن فقال: «اقرؤا كما عُلِّمتم.»[٢]

سفيان بن سمط گويد از امام‌ صادق‌ (ع) درباره تنزيل قرآن پرسيدم، فرمود: همانطور كه آموخته‌ايد، بخوانيد.

به احاديثِ مزبور، به بيان ذيل استدلال شده است:

قرائات سبع و مانند آن در عصر ائمه (ع) شهرت داشته و مردم آن را مى‌آموخته و طبق آن، قرآن را تلاوت مى‌كرده‌اند. اينكه مى‌بينيم ائمه (ع) در اين نوع احاديث به پيروان خود توصيه مى‌كنند كه قرآن را مانند ساير مردم بخوانند يا آن‌گونه كه آموخته‌اند تلاوت كنند، اين امر خود حاكى از صحت و اعتبار

[١] . محمد بن يعقوب كلينى، الكافى، ج ٢،( كتاب فضل القرآن، باب نوادر، حديث ٢٣) ص ٦٣٣.

[٢] . همان، ص ٦٣١، حديث ١٥.