معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ١٤٦ - ٥ انتساب ناصواب شيعه به پذيرش تحريف

آيت‌الله معرفت رأى‌ ذهبى‌ را در خصوص تابعين به‌صورت مطلق نادرست دانسته و مى‌گويد:

اگر مقصود از آراى تابعين در تفسير، تعبد به آن‌ها و حجيت آن‌ها باشد، هيچ مطلبى مورد قبول نبوده؛ ولى مقصود از نقش تابعين در تفسير و توجه به آراى آن‌ها، اعتبار عقلى دادن به تفسير آن‌ها است؛ زيرا آن‌ها نسبت به نسل‌هاى بعد از خود، اسبق و اقرب به دريافت تفسير بوده‌اند و آن‌ها بوده‌اند كه از صحابه مفسر مثل‌ ابن عباس‌ و ... تفسير را فرا گرفته‌اند، به‌خصوص كه آن‌ها هم همانند صحابه به مواضع لغت و اساليب زبان قرآن، آگاه بوده‌اند و معلوم است كه بخشى از تابعين، از مدارس صحابه مفسر تعليم فراوان ديده‌اند و نفى كلى آن‌ها صحيح نيست.[١]

ايشان يادآور مى‌شود كه همه تابعين، آن چنان كه‌ ذهبى‌ پنداشته، به اهل كتاب مراجعه نمى‌كرده‌اند تا از تمام تفاسير آن‌ها روى گردان شود[٢] و مى‌بايد به خاطر قدمت جايگاه آن‌ها در تفسير، بر آراى تفسيرى آن‌ها توجه و اهتمام داشت.[٣]

٥. انتساب ناصواب شيعه به پذيرش تحريف‌

ذهبى‌ معتقد است كه اماميه، بر تحريف قرآن اعتقاد دارند و قرآن موجود نزد عموم مسلمين را تحريف شده مى‌داند كه برخى از آيات آن كم و يا زياد شده است و صحابه به هنگام تدوين مصحف رسمى، آن را تغيير دادند. او مى‌گويد:

اعلم ان جميع ما ذكرنا هم من فرق الاماميه ... يدعون ان القرآن قد غير عما كان و وقع فيه الزياده و النقصان من قبل الصحابه و يزعمون انه قد كان فيه النص علي امامه علي، فاسقطه الصحابه منه و يزعمون انه لا اعتماد و علي القرآن الان.

همه فرق اماميه ... مدعى‌اند كه قرآن، نسبت به اصل آن، تغيير كرده است و در آن زياد و كم از طرف صحابه رخ داده است و اماميه معتقدند كه در

[١] . محمدهادى معرفت، التفسير و المفسرون فى ثوبه القشيب، ج ١، ص ٤٣١.

[٢] . همان، ص ٤٥١.

[٣] . همان، ص ٤٢٣.