معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٢٦٥ - ٥ ناسازگار با اعجاز و تحدى قرآن

چنين برداشتى از دو آيه فوق كاملًا سطحى مى‌نمايد، زيرا مقصود از قلب در اين دو آيه، شخصيت درونى پيامبر است كه شخصيت حقيقى او را تشكيل مى‌دهد، دريافت وحى نيز مى‌بايست از همان راه صورت مى‌گرفت چون پيام وحيانى به گونه معمولى انجام نمى‌گيرد تا بتوان با حس ظاهرى آن‌را دريافت، بلكه دستگاه و گيرنده مناسب خود را براى دريافت نياز دارد كه همان جنبه روحانى و ملكوتى پيامبران است كه به سرحدّ كمال رسيده و شايستگى دريافت و بازگو كردن چنين پيامى را دارند.[١]

٢. ادعاى بدون دليل‌

استاد نظريه فوق را ادعاى بدون سند و دليل توصيف مى‌كند.

اين احتمال [نزول معنايى‌] جايى ندارد و فاقد سند اعتبار است.[٢]

٣. خلاف صريح آيات‌

صراحت آيات قرآن، آن را نفى مى‌كند.[٣]

٤. ناسازگار با تلقى مسلمانان‌

تلقى مسلمانان از روز نخست تاكنون خلاف آن را مى‌رساند.[٤]

٥. ناسازگار با اعجاز و تحدى قرآن‌

قرآن كريم معجزه جاويدان پيامبر اسلام (ص) مى‌باشدكه در مقام تحدّى و مطالبه آوردن مانند آن و حداقل در اندازه يك سوره برآمده است و چون قرآن، معجزه و فعل الهى است، كسى تاكنون نتوانسته نظير آن را بياورد.

[١] . محمدهادى معرفت، علوم قرآنى، ص ٥٧. استاد در نقد خود متأسفانه بيان نمى‌دارد كه نزول لفظى، چگونه نزولى است كه نه با حس ظاهرى، بلكه با جنبه روحانى و ملكوتى پيامبر تحقق مى‌يابد؟ آيا سوق دادن نزول لفظى به بُعد ملكوتى پيامبر، خروج از نزول لفظى( مدعا) و قول به نزول معنوى يا نزول حقيقت مجرده قرآن( قول عرفا) نيست؟

[٢] . همان.

[٣] . همان.

[٤] . همان.