معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ١١٤ - ٧ تشكيك در منابع مورد استناد محدث نورى

توجيه براى‌ محدث نورى‌ به خاطر اصرار بر مقصر دانستن ايشان نبوده است، بلكه حقيقتاً آنچه ايشان به‌عنوان اعتذار آورده، اعتذارى حقيقى و عقب‌نشينى آشكار از ادعاى تحريف نبوده است. زيرا براى هر انديشه‌ور قرآن‌پژوهى هويدا است كه اساساً محطّ بحث در مسأله تحريف، سلامت قرآنى است كه امروزه در دست مسلمانان قرار دارد و آن مصحف بر جاى مانده از همان مصاحفى است كه در دوران‌ عثمان‌ با تكيه بر قرآن منزل بر پيامبر (ص) تنظيم يافت. بنابراين ادعاى اين‌كه در قرآن منزّل تحريف راه نيافته و اين مصحف عثمانى است كه دچار تحريف شده، غلتيدن كامل در ورطه ادعاى راهيافت تحريف در قرآن است.

٧. تشكيك در منابع مورد استناد محدث نورى‌

از جمله رهيافت‌هاى علمى كه منحصراً در اين كتاب مشاهده شده است و با در نظر نگرفتن پاره‌اى از مناقشات، مدعاى راهيافت تحريف در قرآن را از ريشه سست و بى‌اعتبار مى‌سازد، تشكيك و تضعيف منابعى است كه مورد استناد محدّث نورى‌ و امثال او قرار گرفته است. بر اين اساس مؤلف كتاب‌ صيانة القرآن من التحريف‌ در فصل هشتم كتاب به بر شمردن و تضعيف اين كتاب‌ها پرداخته است كه عبارتند از: ١. رساله نعمانى‌؛ ٢. كتاب‌ سليم بن قيس هلالى (السقيفه)؛ ٣. قرائات‌ تأليف‌ سيارى‌؛ ٤. تفسير ابوالجارود؛ ٥. تفسير على بن ابراهيم قمى‌؛ ٦. الاستغاثه‌ تأليف‌ على بن احمد كوفى‌؛ ٧. احتجاج طبرسى‌؛ ٨. تفسير منسوب به امام حسن عسكرى (ع)؛ ٩. تفاسيرى كه سند آن‌ها بريده است نظير تفسير فرات كوفى‌، تفسير ابن حجام‌ و ....

از نظر مؤلف محترم، اين كتاب‌ها به خاطر روشن نبودن نام اصلى مؤلفان آن‌ها، نظير رساله نعمانى‌ و احتجاج طبرسى‌؛ يا عدم اصالت آن‌ها نظير كتاب‌ سليم بن قيس‌، يا استناد به مؤلفان غير شايسته نظير تفسير ابوالجارود؛ يا عدم وضوح استناد آن‌ها به مؤلفان ادعايى نظير تفسير منسوب به امام‌ حسن عسكرى‌ (ع) و تفسير على بن ابراهيم قمى‌، غير قابل استناد بوده و نمى‌توان به‌