معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٥٤١ - ٨ مفتون شدگان مشعل هدايت قرآن

خداوند خود مانع كسانى مى‌شود كه بخواهند با قرآن رقابت كنند. استاد، در التمهيد جلد چهار بحث گسترده‌اى درباره صرفه و پاسخ به آن دارند.[١] ما در پايان اين مقاله، آن را با عنوان «صرفه يا نظريه‌اى در برابر اعجاز بيانى» گزارش خواهيم كرد.

پس از بحث صرفه در جلد چهارم‌ التمهيد، سلسله مباحثى بر يك سبك و سياق وارد شده است كه از سويى به بحث اعجاز به‌طور مطلق مربوط است و بر اعجاز بى‌چون و چراى قرآن و ناتوانى سخنوران عرب از هماوردى با قرآن اشاره دارد وناكامى كسانى كه قصد معارضه با قرآن را داشته‌اند به تصوير مى‌كشد و از سوى ديگر با بحث صرفه مناسبت دارد و بر نادرستى اين قول تأكيد مى‌كند. فهرست اين مباحث و معرفى اجمالى آن در پى مى‌آيد.

٧. گواهى‌هايى درباره حقّانيت قرآن‌

در اين مبحث كه «شهادات و افادات» نام دارد، اعترافات و گواهى‌هايى از بزرگان قريش و سخنوران نامى عرب بر حقانيت قرآن و خارق‌العاده بودن بيان آن، ياد شده است. كسانى همانند: وليد بن مغيره مخزومى‌، طفيل بن عمرو دوسى‌، نضر بن حارث‌، عتبة بن ربيعه‌ و انيس بن جناده‌.[٢]

استاد از اين بحث در علوم قرآنى‌ فارسى خود هنگام بحث از «تشخيص اعجاز» استفاده كرده‌اند.[٣]

٨. مفتون شدگان مشعل هدايت قرآن‌

اين فصل درباره كسانى سخن مى‌گويد كه مشعل هدايت قرآن آنان را مجذوب خود كرد و مفتون سحر بيان آن شدند و «جذبات و جذوات» عنوان دارد. مسيحيانى از نجران، سويد بن صامت‌ شاعر، سعد بن معاذ اسيد بن حضير و

[١] . همان، صص ١٩٠- ١٣٧.

[٢] . همان، صص ٢٠٢- ١٩١.

[٣] . محمدهادى معرفت، علوم قرآنى، صص ٣٥٥- ٣٥١.