معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٥٠٥ - مصحف امام على(ع)

كافى است.[١] وى موضوع ديگرى را در اين بخش مورد بحث قرار نداده است.

٨. مصحف امام‌ على‌ (ع) پس از او: در روايت‌ سليم‌ آمده است كه امام‌ على‌ (ع) پس از آنكه مصحفش را نپذيرفتند، فرمود كه پس از اين مصحفم را نخواهيد ديد و آن تا قيام قائم (ع) پنهان خواهد ماند. آورده است كه وقتى‌ طلحه‌ پرسيد: «به من بگوييد، اين قرآن و تأويل و علم حلال و حرامى كه در دست دارى، بعد از خود به چه كسى مى‌دهى و صاحب آن كيست؟» امام فرمود: «به آنكه رسول خدا فرمانم داد كه به او بدهم، مى‌دهم». عرض كرد: او كيست؟ فرمود: «او وصيّم و سزاوارترين مردم بعد از من، اين پسرم‌ حسن‌ است؛ سپس پسرم‌ حسن‌ به هنگام موتش به اين پسرم‌ حسين‌ مى‌دهد تا آخرينشان بر رسول خدا نزد حوض كوثر در آيند. آنان همراه قرآن‌اند و قرآن هم همراه آنان است. از آن جدا نشوند و آن هم از آنان جدا نشود.»[٢]

پس از آن حضرت، از چيزى به نام «مصحف امام‌ على» تا زمان امام‌ رضا (ع) خبرى نيست. در روايتى‌ احمد بن‌محمد بن‌ابى نصر بِزَنْطى‌ (ت ٢٢١ ق) ادعا كرده است، امام‌ رضا (ع) وقتى در سفر به خراسان در قادسيه بود، مصحفى را برايش فرستاد كه در آن چيزهايى را چند برابر آنچه در قرآن موجود است، يافته. منتها فرصت پيدا نكرده است، مطالبى را از آن يادداشت كند؛ چون پس از مدت كوتاهى آن امام كسى را نزد او فرستاد كه آن مصحف را به ايشان بازگرداند.[٣]

در روايت ضعيفى هم به نقل از او آمده است:

... در آن لَمْ يَكُنِ الَّذين كَفَرُوا را خواندم و در آن نام و نام پدر هفتاد نفر از قريش را يافتم ...؛[٤]

اما در اين روايت برخلاف روايت قبلى، احتمال جعل از سوى غلات‌

[١] . محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، صص ٢٤٤- ٢٤٣؛ محمدباقر مجلسى، بحارالانوار، ج ٨٩، ص ٥٠.

[٢] . همان، ص ٢١٢.

[٣] . ر. ك: محمد بن يعقوب كلينى، الكافى، ج ٤، ص ٤٤٠.

[٤] . ر. ك: همان.