معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ١١٥ - ٨ نقد و بررسى روايات مورد استناد محدث نورى

استناد روايات طرح شده در آن‌ها، راهيافت تحريف در قرآن را اثبات كرد. ايشان هم‌چنين در توجه وجود برخى روايات از اين دست در كتاب‌ كافى‌ معتقداند كه وجود يك روايت درجوامع روايى به معناى اشاره داشتن آن به نظر مؤلف نيست، زيرا كار محدث گردآورى روايات است، نه اظهارنظر درباره صحت و سقم آن‌ها.

٨. نقد و بررسى روايات مورد استناد محدث نورى‌

همان‌گونه كه آيت‌الله معرفت آورده‌اند، مهم‌ترين دليلى كه از سوى مدعيان تحريف ارائه شده، پاره‌اى از روايات است كه به‌طور پراكنده در منابع روايى انعكاس يافته است.[١] محدّث نورى‌ مجموع اين دست از روايت‌ها را كه شمار آن‌ها بيش از هزار روايت است،[٢] به دو دسته روايات عام و روايات خاص تقسيم كرده و به ترتيب به‌عنوان دليل يازدهم و دوازدهم از ادلّه خود مبنى بر تحريف قرآن بر شمرده است.[٣] مقصود او از روايات عام كه ٦١ روايت است، روايت‌هايى است كه به‌طور غير صريح به مدّعا ناظر است و در برابر، منظور از روايات خاص- يعنى ١٠٦١ روايت- روايت‌هايى است كه به‌طور صريح و روشن، دال بر تحريف قرآن است.

مؤلف محترم كتاب‌ صيانة القرآن من التحريف‌ اين روايات را به هفت دسته تقسيم كرده كه گزارش مختصر آن‌ها بدين شرح است:

الف. روايات تفسيرى؛ شمارى از رواياتى كه مورد استناد محدّث نورى‌ قرار گرفته، روايت‌هايى است كه به‌عنوان تفسير آيات، به فزونى‌هايى در لابه‌لاى آيات ناظر است. نظير روايت:

يا ايتها النفس المطمئنّه- الي محمد و اهل بيته- ارجعي الي ربك- راضية- بالولاية- مرضية- بالثواب- فادخلي في عبادي- يعني محمداً و اهل بيته- و ادخلي جنّتي‌

[١] . همان، ص ٢١٧.

[٢] . شمار دقيق روايات ١١٢٣ روايت است. ر. ك: همان، ص ٢٣١.

[٣] . همان، ص ٢١٧.