معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٦٠٧ - اول نظريهپردازىهاى علمى قرآنى

شواهدى مطرح گرديده، ولى اثبات نشده است. از آيه فوق ديدگاه انبساط جهان قابل برداشت است.[١] و مى‌تواند به‌عنوان يك نظريه علمى قرآنى، مبناى تحقيقات كيهان‌شناسى قرار گيرد.

٣. نظرية هفت آسمان: در قرآن كريم بارها از «هفت آسمان» ياد شده است، از جمله در سوره بقره/ ٢٩، اسراء/ ٤٤، مؤمنون/ ١٧ و ٨٦، فصلت/ ١٢، طلاق/ ١٢، نوح/ ١٥ و نبأ/ ١٢.

در حالى كه علوم كيهان‌شناسى از يك آسمان با هزاران كهكشان و ستاره و سياره سخن مى‌گويد و در مورد آسمان‌هاى ديگر، سكوت مى‌كنند. چون وسايل ستاره‌شناسى فعلى بشر و سفرهاى فضايى، توانايى كشف بيش از اين را ندارد.

قرآن كريم مسأله هفت آسمان را به‌صورت قاطع مطرح كرده است و اين مسأله نيز مى‌تواند به‌عنوان يك نظريه علمى قرآنى مبناى مطالعات كيهان‌شناختى وسيعى قرار گيرد. البته در مورد هفت آسمان، معانى و ديدگاه‌هاى مختلفى وجود دارد كه در تفسير آيات فوق بايد به آن‌ها توجّه كرد، و مطلب فوق بر اساس آن بود كه عدد هفت، واقعى و مقصود از آسمان‌ها، محل كرات باشد.[٢]

٤. نظرية آفرينش مستقيم انسان از خاك: مساله آفرينش نخستين آدم از خاك در كتاب‌هاى آسمانى به‌ويژه قرآن كريم مطرح شده است و برخى آيات قرآن بر آفرينش انسان از خاك و گل دلالت دارد. مثل: انعام/ ٩٨، آل عمران/ ٥٩، الرحمن/ ١٤، (هرچند برخى آيات دلالت‌هاى ديگرى نيز دارد) و سال‌ها است كه نظريه تكامل توسط لامارك‌ و داروين‌ ابراز شده كه قائل به بوجود آمدن انسان از نسل حيوانات قبلى است.

معمولًا دانشمندان و مفسران خود را بين اين دو ديدگاه محصور مى‌بينند. و

[١] . ر. ك: محمدعلى رضايى اصفهانى، پژوهشى در اعجاز علمى قرآن، ج ١، ص ١٤٢ به بعد.

[٢] . ر. ك: ايمان مرادى، رازهاى آسمان‌هاى هفت‌گانه؛ محمدباقر بهبودى هفت آسمان؛ محمدعلى رضايى اصفهانى، پژوهشى در اعجاز علمى قرآن، ج ١، ص ١٢٦ به بعد.