معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٨٠ - مدخل

مضافاً اينكه بين مصاحفى كه‌ عثمان‌ به ٥- ٦ ناحيه فرستاده اختلاف بوده است.[١]

مؤلف در پاسخ مى‌گويد: مصحف عثمانى به يارى جمعى از صحابه قرآن‌شناس تدوين نهايى يافته [و خود او در آوردن يا نياوردن سوره‌ها و آيات و عبارات دخالت نداشته است‌] و آنچه‌ محدث نورى‌ مى‌گويد صرف ادعاى بى‌دليل است كه طبعاً مسموع و مقبول نيست.[٢] و تاريخ توحيد مصاحف به قدر كافى روشن و اطمينان‌بخش است؛ و اختلاف اگر بوده، در رسم‌الخط بوده، كه مسأله‌اى جدا از تحريف است.

٨. بعضى روايات اهل سنت حاكى از وقوع تحريف است كه از جمله‌ سيوطى‌ آن‌ها را در اتقان و تفسيرش، از قول اصحاب حديث نقل كرده است.

٩. مؤلف در پاسخ مى‌گويد از اين مسأله پيشتر هم بحث كرده‌ايم و اينها نه وزن، نه اعتبار، نه سند، و نه مدلول دارد [و هيچكدام آن‌ها اجماعى نيست، حال آنكه تواتر صدور قطعى قرآن اجماعى است‌]. و اينكه سوره‌اى مجعول به نام سوره ولايت قائل است كه صاحب دبستان المذاهب آن را از ابن شهر آشوب‌ نقل كرده، اعتبارى ندارد، چنانكه پيشتر درباره آن سخن گفته شده است.

١٠. خداوند تبارك و تعالى نام اوصياى خاتم النبيين و دخت گرامى پيامبر را- عليهم‌السلام- و بعضى صفات آن‌ها را در تمام كتب آسمانى كه بر پيامبرانش فرستاده، آورده است، و چگونه ممكن است آن را در قرآن نياورده باشد.[٣]

مؤلف در پاسخ مى‌گويد اينها جز اساطير اسرائيلى و افسانه‌هاى بر ساخته‌اى است كه نقش يهوديان در جعل آن‌ها بيش از همه است. [و اسم خاص قابل ترجمه نيست. چنانكه قرآن كريم اسامى‌ آدم‌ و نوح‌ و ابراهيم‌ و موسى‌ و عيسى‌ و سليمان‌ و داود و ديگر پيامبرانى را كه در عهد عتيق آورده، به همان صورت آورده، نه ترجمه عربى آن را].[٤]

[١] . همان، ص ١٧٢.

[٢] . همان، ص ١٧٢.

[٣] . همان، ص ١٧٤.

[٤] . همان، ص ١٧٥.