معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٩٢ - اقسام تحريف

اقسام تحريف‌

تحريف دو قسم اساسى دارد: تحريف معنوى و تحريف لفظى. در تحريف معنوى، تحريف كننده بدون كمترين دخل و تصرف در ساختار الفاظ و عبارت‌هاى قرآن، آن‌ها را بر اساس پيش‌فرض‌هاى باطل خود و به منظور تقويت آن‌ها تفسير مى‌كند و در حقيقت، نگرش خود را بر قرآن تحميل مى‌كند؛ و معنايى مخالف مراد جدّى خداوند به‌دست مى‌دهد. از آنجا كه تحريف كننده، معناى آيه را از بستر صحيح و شايسته آن خارج ساخته، آن را در مفهومى فراتر از متن و حاشيه‌اى تفسير مى‌كند، به كارش تحريف اطلاق شده است. تحريف معنوى را اصطلاحاً تفسير به رأى گويند.

اما تحريف لفظى به معناى دخل و تصرف در ساختار الفاظ و عبارت‌هاى قرآن است كه سه گونه براى آن قابل تصور است:

١. تحريف لفظى به فزونى؛ يعنى آيه يا سوره‌اى را از پيش خود ساخته، بر قرآن افزوده باشد و اين فزونى‌ها، بى‌آنكه قابل تشخيص باشد، در قرآن كنونى راه يافته باشد.

٢. تحريف لفظى به كاستى؛ يعنى بخشى از كلمات، آيات يا سوره‌هاى قرآن را بى‌آنكه قابل تشخيص باشد، از آن حذف كرده باشد؛ بنابراين تحريف سه قسم دارد: تحريف معنوى، تحريف لفظى به فزونى و تحريف لفظى به كاستى.

٣. تحريف لفظى از نوع جابه‌جايى؛ تحريف به جابه‌جايى به معناى دگرگون كردن نگارش قرآن از لحاظ ترتيب و تقديم و تأخير است؛ نه از جهت افزايش و كاهش الفاظ.

درباره تحريف لفظى با همه اقسام سه‌گانه، به اجمال بايد دانست كه تدوين قطعى مجموع مصحف شريف در زمان حضرت رسول (ص) از يك سو و عنايت، حمايت و هدايت اهل بيت عصمت (ع) و پيروان راستين آنان از سوى ديگر و اهتمام صحابه و ساير مسلمانان به صيانت قرآن از گزند هرگونه تغيير و تحويل و تبديل صورى و مادى از سوى سوم، مانع دستيابى بيگانه به حريم قرآن كريم شد.