معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٧١ - مدخل

است و هر چه مخالف آن است، ناراست و نادرست است. او در پاسخ‌ محدث نورى‌ كه مى‌گويد اين حديث در زمان حيات پيامبر (ص) صادر شده و تحريف پس از وفات ايشان رخ داده است، مى‌گويد اين حديث قاعده‌اى است كه اعتبار آن هميشگى است، و اصولًا چهارده معصوم آن را گفته‌اند، و اتفاقاً از بيم ورود تحريفات، چنين حديثى را فرموده‌اند.

٥. مسأله اعجاز: اعجاز قرآن مسأله‌اى است كه در خود قرآن به آن تحدى شده است. و اينكه‌ عجارده‌ مى‌گويد سوره يوسف به قرآن اضافه شده. يا ابن مسعود معوّذتين را دعاهايى افزون بر قرآن مى‌دانسته است با دعوى تحدى قرآنى منافات دارد. يعنى در نهايت معنايش اين مى‌شود كه بشر تواناى آوردن سوره‌هايى يكسان و همسان با سوره‌هاى قرآن است. حال آنكه مدعيان تحريف، اعجاز قرآن را قبول دارند.

لذا قول مدعيان نظرى‌ محدث نورى‌ و قبل از او سيدنعمت‌الله جزايرى‌ كه به جاى‌ كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ‌[١] مى‌گفته‌اند در اصل‌ كنتم خير ائمة ... بوده است، يا أُمَّةً وَسَطاً[٢] در اصل به‌صورت‌ ائمة وسطاً بوده و نظاير اين ادعاها باطل است؛ چون مخالف با دلايل پيشگفته، و نيز دلايلى كه گفته خواهد شد، مى‌باشد. نيز اين ادعاى مدعيان كه مى‌گويند در آيه‌ يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ ...[٣] چنين بوده‌ ... ما انزل اليك في علي من ربك‌ كه «فى على» [درباره على‌] در شأن نزول آيه منظور است، نه در خود آيه. [و قرآن كريم در صدها مورد درباه صدها نفر سخن گفته است و نام آن‌ها در شأن نزول ملحوظ و محفوظ است نه در نص قرآن‌].

٦. تصريح ائمه اطهار: در اينجا مؤلف محترم احاديث معتبرى از ائمه اطهار نقل كرده كه فرموده‌اند دست تصرف و تطاول به قرآن كريم، به همين صورت كه در دست مسلمان است، نرسيده است.[٤] سپس فصلى تحت عنوان «تصريح‌

[١] . آل عمران، آيه ١١٠.

[٢] . بقره، آيه ١٤٣.

[٣] . مائده، آيه ٦٧.

[٤] . همان، صص ٤٢- ٢٧.