مفردات نهج البلاغه - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٧٨٩ - غمر
داد و آن كه كينه مرا در دل گرفت و دشمنى كرد.
و درباره اهل بيت : فرموده: «نحن النمرقة الوسطى بها يلحق التالى و اليها يرجع الغالى» حكمت ١٠٩ ما و ساده و تكيهگاه حدّ وسط هستيم كه عقب مانده به آن مىرسد، و متجاوز به آن برمىگردد، رجوع شود به «نمرق» يعنى اهل بيت : معيار اسلامند.
«اغلى ثمن» خ ١٧ قيمت بالاتر
«غلوا» (بر وزن علماء): نشاط و تجاوز از حدّ، در خلقت زمين فرموده است: «و سكنت الارض مدّحوة فى لجّة تيّاره و ردّت من... شموخ انفه و سموّ غلوائه» خ ٩١ ١٣٢، زمين آرام گرفت. بر روى دريائى موّاج و برگردانيد بالا گرفتن بينىاش و بالا رفتن تجاوز با نشاطش را.
غليان
جوشيدن و آن فقط يك بار در «نهج» است درباره عايشه فرموده: «و ضغن غلا فى صدرها كمرجل القين» خ ١٥٦ ٢١٨ كه در «عيش- عائشه» گذشت.
غمد
(بر وزن عقل) داخل كردن شمشير در نيام و پوشاندن چيزى و اصلاح كارى. سه مورد از آن در «نهج» يافته است، درباره خدا نسبت به بنده فرموده است: «يدعوك الى عفوه و يتعمّدك بفضله» خ ٢٢٣ ٣٤٤ تغّمد به معنى ستر عيوب است درباره مجاهدان حق فرموده: «و سلبوا السيوف اغمادها و اخذوا باطراف الارض زحفا رحفا» خ ١٢١ ١٧٧، شمشيرها را از نيام درآوردند، و در اطراف زمين به جنگ رفتند
غمر
پوشاندن و در زير گرفتن:
«غمره الماء غمرا: علاه و غطّاه» و به غفلت و جهالتى گفته مىشود كه انسان احاطه كند
غمرات موت شدائد آن است كه شخص را احاطه كند، موارد زيادى از آن در «نهج» آمده است.
درباره ضلالت اصحاب بعد از رسول خدا ٦ فرموده: «حتى اذا قبض الله رسوله ٦ رجع قوم على الاعقاب... معادن كلّ خطيئة و ابواب كلّ ضارب فى غمرة» خ ١٥٠ ٢٠٩، چون خدا رسولش را برد قومى از اصحاب به عقب برگشتند، معدنهاى هر گناه و درهاى هر راه رونده در ضلالت شدند.
درباره مرگ فرموده: «فيوشك ان تغشاكم... حنادس غمراته و غواشى سكراته» خ