است (يعنى تحمّل با رغبت) استطاعت: قدرت و طلب قدرت است، موارد زيادى از اين ماده در «نهج» آمده است در حكمت ٩٦ فرموده: «انّ ولىّ محمّد بن اطاع الله و ان بعدت لحمته و انّ عدوّ محمد من عصى الله و ان قربت قرابته» «طائع» اطاعت كننده و آنانكه كار را با رغبت انجام دهد «طواعيه» به معنى طاعت است «اذعانهنّ له بالطواعية» خ ١٨٢ يعنى اذعان آسمانها به اطاعت حقّ

طوف

«دور كردن بر چيزى:

«طاف حول الشى ء: دار حوله»

«طائف» طوايف كننده. «طائفة» قسمتى از مردم و قطعه‌اى از شى‌ء است، از اين مادّه نه مورد در «نهج» آمده است نزديكى به زنان را نيز طواف گويند در وقفنامه خويش فرموده: «و من كان من امائى اللاتى اطوف عليهن لها ولد... فتمسك على ولدها و هى من حظّه» نامه ٢٤ ٣٨٠

طوق

طوق و طاقت: قدرت:

«طاق طوقا و طاقة: قدر»

طوق به معنى حلقه و گردنبند نيز آيد، چهار مورد از آن در «نهج» آمده است درباره عذاب جهنم نعوذ بالله منها فرموده: «كيف انت اذا التحمت اطواق النار بعظام الاعناق» خ ١٨٣ ٢٦٧ چطور خواهد بود حالت وقتى كه حلقه‌هاى آتش به استخوانهاى گردنها بنشيند

طول

به ضم اول- ارتفاع و درازى. و نيز به معنى منّت نهادن و نعمت دادن:

«طال عليه: امتّن»

استطاله: به معنى طولانى شدن و احسان كردن است:

«استطلال الشى‌ء: طال»

طائل فضل و احسان و نعمت. موارد زيادى از آن در «نهج» آمده است در حكمت ٢١٦ فرموده: «من نال استطال» هر كه عطا كند برترى يابد نظير: «من جاد ساد» و نيز فرموده: «يأتى على الناس زمان... يعدّون... العبادة استطالة على الناس» حكمت ١٠٢ بر مردم زمانى مى‌آيد كه عبادت را مايه برترى بر ديگران حساب مى‌كنند.

در وصف قاضيان نا اهل فرموده: «و اكتثر من غير طائل» خ ١٧ ٥٩ و زياد كرد از غير طائل يعنى از چيزهاى خيس و پست، گويند:

«هذا غير طائل اى دون و خسيس»

.طوى

طىّ: پيچيدن

«طوى الصحيفة طيّا: نقيض نشرها»

و نيز به معنى كتمان و اعراض آيد «طوىّ» چاه ساخته شده است، ده مورد از آن در «نهج» آمده است، درباره غصب خلافت فرموده: «فسدلت دونها ثوبا و طويت عنها كشحا» خ‌