مفردات نهج البلاغه - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٧٧٩ - غرس
حكمت ٣٢٣، گفتند يا امير المؤمنين چه كسى آنها را فريفت فرمود: «الشيطان المضلّ و النفس الامارة بالسوء» غرار: فريفتن. اغترار: فريفته شدن، «غرير»: فريفته شده، و در حكمت ٢٨٢ فرموده: «بينكم و بين الموعظة حجاب من الغرّة»
«اغرّ» سفيد رو كه در «غبر» گذشت، در خ ٧٦ ١٠٣ و فرموده: «رحم الله امرء... ركب الطريقة الغرّاء و لزم المحجة البيضاء» طريقه غرّاء: راه آشكار و واضح است محجّه: جادّه وسيع كه منظور از هر دو راه حق است.
غرز
غريزه: طبيعت، خير باشد يا شرّ و گويند:
ملكهاى است كه صفات ذاتيّه از آن صادر مىشود
و آن جمعا شش بار در «نهج» آمده است، درباره خلقت اشياء فرموده: «احال الاشياء لاوقاتها و لام بين مختلفاتها و غرّز غرائزها» خ ١ ٤٠، خلقت اشياء را به اوقات خود حواله كرد، ميان مختلفها، ملائمت پديد آورد و غرائز آنها در آنها نهاد
غرز در اصل به معنى داخل كردن است گويند:
«غرز الابرة فى الشىء: ادخلها فيه»
غريزه به همين مناسبت است. «مغرز» محلّ داخل شدن، درباره طاووس فرموده: «و مخرج عنقه كالابريق و مغرزها الى حيث بطنه كصبغ الموسمة» خ ١٦٥ ٢٣٧، محل بيرون آمدن گردنش مانند ابريق و محل فرورفتن آن به طرف شكمش مانند وسمه يمانى سبز است «مغرز الاوراق من الافنان» خ ٩١ يعنى محل فرو رفتن برگها از شاخهها.
غرس
كاشتن و كاشته شده، اسم و مصدر هر دو آمده است، مواردى از آن در «نهج» آمده است، درباره اهل بيت : فرموده: «انّ الائمة من قريش، غرسوا فى هذا البطن من هاشم لا تصلح على سواهم و لا تصلح الولاة من غيرهم» خ ١٤٤ ٢٠١ يعنى امامان در اين بطن از هاشم كاشته شدهاند، منظور حضرت از «هذا البطن» خودش مىباشد چنانكه در «امم- امام» گفتهايم.
در جمله «فما طاب سقيه طاب غرسه» خ ١٣٤ منظور از غرس معناى مصدرى است