مفردات نهج البلاغه - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٧٤٨ - عمد
وسائلش را آماده كنيد كه شعله آن آشكار شده و نورش بالا رفته است.
«تعالى اللّه» برتر و والاتر است و در شعرى كه شاهد آورده در شكايت از قريش فرموده:
«و نحن وهبناك العلاء و لم تكن عليّا و حطنا حولك الجرد و السمرا»
ما اين برترى و رتبت را به تو داديم، تو بلند مرتبه نبودى و ما گرداگرد تو اسبان كوتاه مو و نيزهها را فراهم كرديم خ ٣٣ ٧٧
عوالى: بالا رفتهها، در جنگ به اصحابش فرموده: «الجنّة تحت اطراف العوالى» خ ١٢٤ ١٨١ بهشت زيرا اطراف اين نيزههاى بالا رفته است چنانكه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله فرموده: «الجنّة تحت ظلال السيوف» عليّين: علوّ مضاعف مقام ابرار در بهشت است چنانكه فرموده: «الاستغفار درجة العليّين» حكمت ٤١٧ علّى: ٧، نام مبارك آن بزرگوار جمعا حدود پانزده بار در «نهج» آمده است با يارانش فرموده: «و قوموا بما عصبه لكم فعلىّ ضامن لفلجكم آجلا ان لم تمخوه عاجلا»، خ ٢٤ ٦٦ به آنچه خدا بر شما بسته و حتمى كرده قيام كنيد پس على بن ابى طالب بر پيروزى شما در قيامت ضامن است اگر در دنيا به آن نرسيد.
٢: «انّه ٦ قال: يا علىّ لا يبغضك مؤمن و لا يحبّك منافق» حكمت ٤٥ ٣: «يا علىّ انّ امّتى سيفتنون من بعدى» خ ١٥٦ ٢٢٠ ٤: «ما لعلىّ و نعيم يفنى و لذّة لا تبقى» خ ٢٢٤ ٣٤٧ و نيز نامه بيست و چهار در سه مورد، نامه هفتاد و چهار در يك مورد، نامه ٤٥ در يك مورد، نامه سى و هشت و پنجاه و پنجاه و يك و پنجاه و سه و شصت و شصت و سه و هفتاد و پنج.
عمد
قصد.
«عمد الشىء و الى الشىء: قصد»
همچنين است تعمّد، «عماد» ستون و نيز بناهاى بلند. جمع آن در صورت اوّل «عمد» (بر وزن شرف و عنق) آيد، از اين ماده موارد زيادى در «نهج» آمده است، درباره مغيرة بن شعبه به عمّار ياسر