مفردات نهج البلاغه - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٠٠٥ - نباء
باب النون
نأى
(مثل عقل) دور شدن:
«ناى عنه نأيا: بعد»
«ناء» بعيد و دور، دو مورد از آن در «نهج» آمده است، درباره حق تعالى فرموده: «قرب فنأى و علافدنا و ظهر فبطن و بطن فعلن و دان و لم يدن» خ ١٩٥ ٣٠٩ نزديك و دور است، بلند مرتبه و به بندگان نزديك است آشكار و باطن و باطن و آشكار است جزا مىدهد، جزا داده نمىشود، هشت صفت اوّل از آثار بىنهايت بودن است.
و نيز درباره حق تعالى فرموده: «لم يحلل فى الاشياء فيقال هو كائن و لم ينأء عنها فيقال هو بائن، لم يؤده خلق ما ابتدأ» خ ٦٥ ٩٦ در اشياء حلول نكرده تا گفته شود او به وجود آمده است و از اشياء دور نشده تا گفته شود از آنها كنار است، آفرينش آنچه آفريده او را خسته نكرده است
نباء
(مثل شرف) خبريكه داراى فائده بزرگ و مفيد علم يا ظن است، به خبر نباء نگويند مگر آنكه داراى اين سه امر باشد (راغب)، مواردى از آن در «نهج» آمده است، درباره خلافت خود فرموده: «و الله ما كتمت و شمة و لا كذبت كذبة و لقد نبّئت بهذا المقام و هذا اليوم» خ ١٦ ٥٧، درباره فاطمه عليها سلام خطاب به قبر رسول خدا ٦ فرمود: «و ستّنبئك ابنتك بتضافر امّتك على هضمها» خ ٢٠٢ ٢٢٠ يعنى حتما دخترت به تو خبر خواهد داد از يكدست شدن امّتت برستم بر او