مفردات نهج البلاغه - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١١١٥ - وئل
باب الواو
وئد
زنده بگور كردن: «وأد بنته» يعنى دخترش را زنده به گور كرد «موؤدة- وئيده»: دختر زنده به گور شده، فقط يك فقره از آن در «نهج» آمده است ظاهرا راجع به قبل از اسلام فرموده: «فالاحوال مضطربة... و الكثرة متفرّقة فى بلاء ازل و اطباق جهل من بنات موؤدة و اصنام معبودة و ارحام مقطوعة» خ ١٩٢ ٢٩٨، حالات ناپايدار و جمعيت متفرّق بودند، در بلائى سخت و در اطوار نادانى از دختران زنده به گور شده و بتهاى عبادت شده و ارحام قطع گرديده.
وئل
طلب نجات و پناه بردن «موئل»: پناهگاه سه مورد از آن در «نهج» آمده است، درباره خداوند فرموده: «انّه لا يضلّ من هداه و لا يئل من عاداه» خ ٢ ٤٦، «ئيل» در اينجا به معنى خلاص شدن است:
«وئل اليه: لجاء و خلص»
يعنى آنكه خدا هدايتش كند گمراه نمىشود و نجات نمىيابد از عذاب خدا آنكه خدا را دشمن دارد. درباره اهل بيت : فرموده: «هم موضع سرّه و لجأء امره و عيبة علمه و موئل حكمه و كهوف كتبه» خ ٢ ٤٧، اهل بيت محل اسرار خدا و پناهگاه امر خدا و خزانه علم خدا و جايگاه احكام خدا و مخزن كتابهاى خدا هستند. در مقام موعظه فرموده: «اتّقوا الله تقيّة من... نظر فى كرّة الموئل و عاقبة المصدر و مغّبة المرجع» حكمت ٢١٠ «كرّ» برگشتن انسان به قيامت، «موئل» در اينجا به معنى