مفردات نهج البلاغه - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٩٢٤ - كيل
ولى در تعظيم به كار مىرود «كيلا» مفعول فعل محذوف است، در اينجا مراد از «ويل امّه» مدح و يا ذم است، يعنى خيرباد (يا واى) بر شما علم و حكمت را براى شما بدون قيمت پيمانه كرده و تحويل مىدهم، اى كاش ظرفى براى آن (قلوب قبول كننده) پيدا مىشد، خبر آن را بعد از زمانى خواهيد دانست (ظاهرا پشيمان خواهيد شد).
درباره فتنههاى بعد از خود فرموده: «رأيت ضلالة قد قامت على قطبها و تفرّقت بشعبها. تكليكم بصاعها و تخبطكم بباعها. قائدها خارج عن الملّة» خ ١٠٨ ١٥٦، ضلالت و فتنهاى مشاهده كردم كه بر قطب و ميله خود ايستاده (و قوى شده) و شاخههايش و شعبههايش را به اطراف برده (و احاطه كرده) با پيمانه خود شما را پيمانه مىكند (با نقشه خودش شما را از بين مىبرد يا به عذاب مىكشد) و با پاى خودش شما را لگدمال مىكند امير آن فتنه از دين اسلام خارج است رجوع شود به «بوع»
در روز يازدهم رمضان ١٤١٥ مطابق ٢٢ ١١ ١٣٧٣ در آن يوم الله. حرف كاف به آخر رسيد و الحمد لله اولا و آخرا