مفردات نهج البلاغه - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٧٧١ - عيى
خ ٢٠ ٦٢.
اگر مىديديد آنچه را كه مردگان ديدهاند حتم ناله مىكرديد، مىترسيديد گوش مىداديد، اطاعت مىكرديد
اعيان گاهى به معنى اشخاص آيد درباره علماء فرموده: «و العلماء باقون ما بقى الدهر اعيانهم مفقودة و امثالهم فى القلوب موجودة» حكمت ١٤٧
عيى
عىّ: عجز
راغب گويد: عياء عجزى است كه از راه رفتن به بدن عارض مىشود و عىّ عجز از مباشرت كار و كلام است
مواردى از آن در «نهج» آمده است، در حكمت ٣٤٧ فرموده است: «الثناء باكثر من الاستحقاق ملق و التقصير عن الاستحقاق عىّ او حسد» ستودن بيش از استحقاق چاپلوسى است و كمتر از آنچه استحقاق هست ناتوانى يا حسد مىباشد.
درباره اشخاص مشرف به مرگ فرموده: «و تعايا اهله بصفة دائه و خرسوا عن جواب السائلين عنه» خ ٢٢١ ٣٤١ خانوادهاش از وصف مرض او اظهار عجز كردند و از جواب سئوال كنندگان خاموش شدند، در وصف منافقان فرموده: «وصفهم دواء و قولهم شفاء و فعلهم الداء العياء» خ ١٩٤ ٣٠٧ توصيفشان دوا و گفتارشان شفاهت است ولى عملشان درد عاجز كننده است
و الحمد لله و هو خير ختام ٣ ذو الحجة الحرام ١٤١٤ مطابق ٢٤ ٢ ١٣٧٣