معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٩٦ - نقد شبهه تحريف به كاستى در قرآن

صورت دوم كه گفته شود آيات و سور حذف شده در كامل شدن حجت قرآن هيچ نقشى ندارد، مستلزم لغو بودن اين دسته از آيات است. زيرا وقتى وجود و عدم آن‌ها در به كمال رساندن حجت هيچ نقشى ندارد، نزول آن‌ها چه حكمتى داشته است؟

٢. از سوى ديگر، تمام بودن همآوردطلبى قرآن كه مبناى اثبات اعجاز آن است، منوط به تحقق بالفعل تمام آيات و سور قرآن است. زيرا با پذيرش راهيافت تحريف به كاستى، معارضان قرآن مى‌توانند ادعا كنند كه شما همه قرآن را به ما عرضه نكرده‌ايد تا عدم توان ما در ارائه گفتارى همسان با آن اثبات شود. به عبارت روشن‌تر، آنان مى‌توانند ادعا كنند كه با ارائه آيات و سور حذف شده، امكان ارائه گفتارى همسان با آن براى آنان ممكن است.

بنابراين بسيار ساده‌انديشى است كه كسى از كنار ادعاى تحريف به كاستى گذشته و آن را براى اعتبار قرآن زيان‌آور نداند. از اين رو، مى‌بايست قاطعانه چنين اعتقادى را مردود دانست.

خوشبختانه در قرآن آياتى نظير آيه حفظ،[١] آيه نفى باطل،[٢] آيه رصد الاهى‌[٣] و نيز در روايات نظير روايات ثقلين، روايات تأكيد كننده بر ضرورت عرضه احاديث بر قرآن و ... دلايل كافى بر پيراستگى قرآن از هرگونه تحريف ارائه شده است. چنان كه اكثريت قريب به اتفاق عالمان شيعه و اهل سنت بر مصونيت قرآن از هرگونه تحريف پاى فشرده و مدعيان تحريف را از ميان خود رانده‌اند.

گذشته از دلايل سلامت قرآن از هر گونه دخل و تصرف، دلايلى كه از سوى مدعيان تحريف ارائه شده، نظير روايات، دخالت دست‌هاى سياسى در جمع‌آورى قرآن، وجود مصحف حضرت امير (ع)، مشابهت رخدادهاى امت اسلامى با رخ دادهاى امت‌هاى پيشين و ... هيچ‌گونه دلالتى بر تحقق تحريف‌

[١] . حجر، آيه ٩.

[٢] . فصلت، آيه ٤٢.

[٣] . جّن، آيه ٢٧.