معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٦٢٣ - ج آب، منشأ حيات موجودات

سطح دريا بر بدن انسان وارد مى‌شود. ولى در ارتفاع ٥ كيلومتر از سطح دريا، اين فشار به نصف كاهش مى‌يابد. پس هرچه بالاتر رود، اين فشار به‌طور معكوس پايين مى‌آيد؛ به‌ويژه در لايه‌هاى بالاى هوا كه تراكم هوا به گونه فاحشى پايين مى‌آيد و رقيق مى‌شود.

در واقع نيمى از گازهاى هوايى، يعنى تراكم پوشش هوايى- چه از لحاظ وزن و چه از لحاظ فشار- در ميان از سطح دريا تا ارتفاع ٥ كيلومتر واقع شده و سه چهارم آن تا ارتفاع ١٢ كيلومتر مى‌باشد. ولى موقعى كه به ارتفاع ٨٠ كيلومتر برسيم، وزن هوا تقريباً به ٢٠٠٠٠/ ١ پايين مى‌آيد. به وسيله شهاب‌هاى آسمانى، به‌دست آمده كه تراكم هوا تقريباً تا حدود ارتفاع ٣٥٠ كيلومتر است، زيرا از فاصله ٣٥٠ كيلومترى، سنگ‌هاى آسمانى بر اثر اصطكاك و برخورد با ذرّات هوا، ملتهب و شعله‌ور مى‌شوند.[١]

هوا، سنگينى و فشار خود را از تمامى جوانب بر بدن ما وارد مى‌سازد، ولى ما فشار و سنگينى آن را احساس نمى‌كنيم، زيرا فشار خون عروق بدن ما معادل فشار هوا است و هر دو فشار خارج و داخل بدن متعادل مى‌باشند. ليكن موقعى كه انسان بر كوه‌هاى بلند بالا مى‌رود و فشار هوا كم مى‌شود، اين تعادل بر هم خورده، فشار داخلى از فشار خارجى بيشتر مى‌شود. اگر رفته رفته فشار هوا كاهش يابد، گاه خون از منافذ بدن بيرون مى‌زند. اولين احساسى كه به انسان در آن هنگام رخ مى‌دهد، سنگينى بر دستگاه تنفّسى است كه بر اثر فشار خون بر عروق تنفّسى تحميل مى‌شود و مجراى تنفّس را تنگ كرده و موجب دشوارى تنفس مى‌شود.[٢]

ج. آب، منشأ حيات موجودات‌

وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْ‌ءٍ حَيٍّ.[٣]

پيامبر اكرم (ص) فرموده:

[١] . ر. ك: رشيد رشدى بغدادى، بصائر جغرافيه، صص ٢٠٨- ٢٠٥.

[٢] . ر. ك: مبادى‌ء العلوم العامه، ص ٥٧ و نيز مع الطب فى القرآن الكريم، ص ٢١.

[٣] . انبيا، آيه ٣٠.