معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٦١٨ - الف كوهها، عامل ثبات و استوارى زمين

اعجاز و تقليدناپذيرى قرآن تأكيد مى‌ورزند.[١]

مرحوم استاد معرفت در نوشته‌هاى خود بيشتر بر اعجاز علمى قرآن تأكيد كرده‌اند، از جمله در جلد ششم كتاب گرانسنگ‌ التمهيد و كتاب‌ علوم قرآنى‌ (انتشارات التمهيد، ١٣٨٣ ش) موارد متعددى از اعجازهاى علمى قرآن را برشمرده‌اند. ايشان در ابتداى بحث مى‌نويسند:

اكنون برخى از مطالبى را كه فهم بشرى بر اساس علوم طبيعى تقريباً قطعى بدان دست يافته است، تقديم شما مى‌كنم، كه اينها دليل بر اعجاز قرآن خارق عادت است. اسرار اين علوم از بشر پنهان بود، تا امروز كه كشف شده و به زودى نيز بيشتر كشف مى‌گردد.[٢]

برخى موارد كه استاد ذكر كرده‌اند عبارتند از:

الف. كوه‌ها، عامل ثبات و استوارى زمين‌

در نه جاى قرآن از كوه‌ها با تعبير «رواسى» ياد شده است:[٣]

وَ جَعَلْنا فِي الْأَرْضِ رَواسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِهِمْ؛

و كوه‌ها را در زمين پا بر جا و استوار نهاديم تا مبادا [زمين‌] آنان [=مرم‌] را تكان دهد و بلرزاند.

اساساً تعبير از كوه‌ها به «رواسى» بدان جهت است كه «ثابت‌هايى» هستند كه بر ريشه‌هاى مستحكم استوار مى‌باشند و از مادّه «رست‌ السفينة» گرفته شده كه به معناى لنگر انداختن كشتى است كه به وسيله اين لنگرها در تلاطم آب‌هاى دريا، استوار و پا بر جا مى‌ماند. از اين رو، كوه‌ها هم چون لنگرهايى هستند كه زمين را در گردش‌ها و چرخش‌هاى خود، از لرزش و تكان باز مى‌دارد.

هم چنين از كوه‌ها به «أوتاد» تعبير شده، به معناى ميخ‌ها، كه زمين را از هم‌پاشى و فروريزى نگاه مى‌دارد:

[١] . راترود ويلانت، مقاله تفسير قرآن در دوره جديد و معاصر، دايره‌المعارف قرآن ليدن( پيشين)

[٢] . محمدهادى معرفت، التمهيد فى علوم القرآن، ج ٦، ص ٣٠.

[٣] . سوره‌هاى رعد، آيه ٣؛ نمل، آيه ٦١؛ حجر، آيه ١٩؛ ق، آيه ٧؛ نحل، آيه ١٥؛ لقمان، آيه ١٠؛ انبيا، آيه ٣١؛ فصّلت، آيه ١٠؛ مرسلات، آيه ٢٧.