معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٧٧ - مدخل

است، كه موضوعاً با مسأله و ادعاى تحريف فرق دارد. و غالباً چنانكه شادروان آيت‌الله معرفت، مؤلف دانشور و قرآن‌شناس خبير اين كتاب فرموده‌اند، از مقوله اجتهاد در برابر نص است، كه علما به آن اعتنايى ندارند.[١]

پس از آن مؤلف از چهار كلمه يا عبارت كه مدعيان يا مخالف‌خوانان معاند اسلام، غلط شمرده‌اند، ياد مى‌كند. از جمله‌ إِنْ هذانِ لَساحِرانِ‌[٢] كه مى‌گويند، و قبل از همه‌ عروة بن زبير گفته است چرا اسم «انّ» مرفوع آمده، يا چرا الْمُقِيمِينَ الصَّلاةَ[٣] كه عطف بر لكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ‌ شده بايد «المقيمون» مى‌بود. يا در آيه ٦٩ سوره مائده:

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هادُوا وَ الصَّابِئُونَ وَ النَّصارى‌ ...

طبق قاعده نحوى بايد به جاى «الصابئون»، «الصابئين» مى‌آمد (چون اسم إنّ است) و يك مورد ديگر همه را با نقل قول از نحويان و مفسران بزرگ، و نيز با قياس آن‌ها با موارد مشابه در قرآن، پاسخ مى‌گويد.[٤]

پس از آن، داستان سوره بر ساخته «ولايت» را از قول صاحب دبستان المذاهب نقل كرده و گفته است اين و امثالش سوره‌هايى در فضايل اهل بيت بوده، و عثمان‌ آن‌ها را سوزانده و از بين برده است. اين «سوره» ادعايى به واقع سست و حتى معانى آن سخيف است، و خودش، خودش را نفى مى‌كند. چرا كه در آن جمله‌هاى غلط و لايعنى وجود دارد.[٥]

فصل بعدى «تحريف از نظر اخباريان» نام دارد و ابتدا قول‌ سيد نعمت‌الله جزايرى‌ را مى‌آورد كه در كتاب‌ منبع الحياه‌ او نقل شده است، و اشتباهات او در زمينه تاريخ جمع و تدوين مصحف يك به يك باز نموده شده است. چنانكه تصور مى‌كرد و مصحف/ مصاحف‌ عثمان‌/ عثمانى به خط خود عثمان‌ بوده است. يا مى‌گويد وقتى حضرت‌ على‌ (ع) مصحف خود را جمع كرد و نزد

[١] . همان، ص ١٤٢.

[٢] . طه، آيه ٦٣.

[٣] . نساء، آيه ١٦٢.

[٤] . همان، صص ١٥١- ١٤٤.

[٥] . براى شرح و بسط ر. ك: ص ١٥٤ كتاب.