معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٧٦ - مدخل

گفته باطل‌ محمد بن عبيد است. يا اين ادعا كه بسيارى از قرآن، با كشته شدن بسيارى از حافظان قرآن در نبرد يمامه از بين رفته است‌[١] و نظاير اين ادعاها، نيز اين ادعاى واهى كه مصحف خاص‌ عايشه‌- كه برايش استنساخ كرده بودند- افزودگى‌هايى داشته است كه هنگام توحيد/ يگانه‌سازى مصاحف آن‌ها را ساقط كرده‌اند. مانند اين مورد:

إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً

[كه تا اينجا درست و جزو قرآن است اما به دنبال آن در مصحف‌ عايشه‌ چنين آمده بوده:]

وعلي الذين يصلّون الصفوف الاول‌

[كه چون با حفظ حافظان و كتابت نسخه‌هاى ديگر همخوانى نداشته- و بگذريم كه درايتاً هم فصاحت معهود قرآنى ندارد- طبعاً اين زياديت تأييد نشده را حذف كرده‌اند].[٢] تا قول به اينكه سوره احزاب بلندتر از سوره بقره بوده،[٣] و دعاء قنوت كه حضرت رسول (ص) در نمازهاى خود مى‌خوانده و ابى بن كعب‌ به تصور آنكه از قرآن است، در آخر مصحف خاص خود افزوده بوده و آن‌ها را سوره خلع و حفد ناميده بوده‌[٤] و ادعاى اينكه از سوره برائت/ توبه فقط ربع آن باقى مانده است![٥] آرى! اينها و نظايرشان كه همه مدعيات بلا دليل و بلا سند است و در آثار و مجموعه‌هاى حديث اهل سنت، اغلب با داورى درباره آن‌ها در ردّ اغلب آن‌ها آمده است و نمونه‌هاى بيشترى هم مؤلف دانشور نقل كرده‌اند و متأسفانه محدثان اهل سنت گاه آن‌ها را داراى اسناد نيكو شمرده‌اند، حاكى از اين است كه پندار واهى تحريف‌پذير قرآن، در ميان حشويان [اهل روايت بى‌درايت‌] اهل سنت هم قائلانى داشته است، و چه بسا بعضى از آن‌ها- فى‌المثل زيادت حرف واو- از مقوله اختلاف قرائات‌

[١] . همان، صص ١٢٩- ١٢٣.

[٢] . همان، ص ١٣٠.

[٣] . همان، صص ١٣٦- ١٣٤.

[٤] . همان، ص ١٣٦.

[٥] . همان، ص ١٣٧.