معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٦٥ - ب بررسى دلالى روايات اهل سنت

صحيح مى‌باشد و نمى‌توان از قرائت ديگر به‌ويژه در نماز، پيروى كرد.[١]

راى آيت‌الله معرفت در حمل احاديث سبعة احرف بر لهجه‌ها، در صورت صحت سند، در خصوص روايات اهل سنت، گرچه كه مى‌تواند رأى مستند و مورد قبولى باشد، ولى مؤيد معتبرى در روايات سبعة احرف از طريق شيعه ندارد، بلكه تنها روايت مؤيد، از ضعف سند حدى برخوردار است كه همان روايت دوم از روايات اماميه بود و احمد بن هلال‌ از راويان غالى‌[٢] آن سند بود و عمده روايات شيعه در خصوص حمل سبعة احرف بر بطون بودند كه به نظر مى‌رسد رأى كامل‌ترى باشد؛ زيرا آيت‌الله‌ خوئى‌ پس از بررسى روايات اهل سنت، آن‌ها را صحيح نمى‌داند و معتقد است مى‌بايد از آن‌ها روى گرداند. او مى‌فرمايد:

حاصل ما قدمنا ان نزول القرآن علي سبعة احرف لا يرجع الي معني صحيح فلابد من طرح الروايات الداله عليه. لا سيما بعد ان دلت احاديث الصادقين علي تكذيبها و ان القرآن انما نزل علي حرف واحد وان الاختلاف قد جاء من قبل الرواه.[٣]

حاصل بررسى روايات سبعة احرف اين است كه روايات نزول قرآن بر هفت حرف، به معنى صحيح و قابل قبولى بر نمى‌گردد و مى‌بايد از آن‌ها روى گردان بود. خصوصاً كه روايات صادقين (ع) بر تكذيب و نادرستى سبعة احرف اشاره دارد و بيان مى‌كند كه قرآن بر حرف واحد و اختلاف در كلمات و عبارات از ناحيه راويان آمده است.

محققان ديگرى نيز بر نادرستى سبعة احرف در خصوص الفاظ قرآن تأكيد كرده‌اند مانند محقق بحرانى كه معتقد است روايات سبعة احرف از مرويات عامه است و در روايات شيعه تنها يك روايت موافق با آن هست كه سزاوار است بر تقيه حمل شود.[٤]

[١] . همان، صص ١٤٨، ١٥٦، ٢٤٢ و ٢٥٠.

[٢] . فهرست شيخ طوسى، ص ٣٦؛ معجم رجال الحديث، ج ٢، ص ٣٥٠.

[٣] . سيدابوالقاسم خوئى، البيان فى تفسير القرآن، ص ١٩٣.

[٤] . الحدائق الناضره فى احكام العتره الطاهره، ج ٨، ص ٩٩.