معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٣٢٨ - ١ ١ در زمان جمعآورى

تعدادى از شعرهاى او از بين خواهد رفت.[١]

وى در ادامه، اضافه مى‌كند:

اين حرف مبتنى بر صحت رواياتى است كه در باره جمع قرآن بعد از رحلت پيامبر (ص) وارد شده است كه ايشان ٢٢ روايت را نقل كرده و سپس به نقد و تحليل پيرامون آن‌ها پرداخته است.[٢]

اشكالات آيت‌الله‌ خوئى‌ (ره) به روايات جمع قرآن بعد از رحلت پيامبر (ص) عبارتند از:

١. تناقض‌گويى‌

در ميان روايات جمع قرآن بعد از رحلت پيامبر (ص) تعارض وجود دارد كه اين تعارض از چند جهت قابل دقت است.

١. ١. در زمان جمع‌آورى‌

بعضى از روايات جمع قرآن دلالت دارد كه جمع‌آورى آن در زمان‌ عثمان‌ بوده است مانند:

حذيفه‌ در زمان جنگ اهل شام با اهل عراق وقتى اختلاف مسلمانان در قرائت قرآن را ديد، نزد عثمان‌ آمد و گفت: اى اميرالمؤمنين اين امت را قبل از آنكه در قرآن مانند يهود و نصارى اختلاف كنند درياب. عثمان‌ شخصى را به سوى‌ حفصه‌ فرستاد كه مصحف او را بگيرد تا از روى آن نسخه‌بردارى كنند و دوباره به او برگرداند، حفصه‌ آن قرآن را براى‌ عثمان‌ فرستاد، پس‌ عثمان‌ به‌ زيد بن ثابت‌ و عبدالله بن زبير و .... امر كرد كه اين كار را انجام دهند و به آن‌ها گفت: اگر در كلمه‌اى با زيد اختلاف پيدا كرديد آن كلمه را به زبان قريش بنويسيد چون قرآن به زبان قريش نازل شده است.[٣]

بعضى از روايات دلالت دارند كه در زمان‌ ابوبكر اين كار صورت گرفته‌

[١] . همان

[٢] . همان، صص ٢٤٥- ٢٣٨.

[٣] . صحيح بخارى، ج ٦، ص ٩٩؛ كتاب الجهاد و السير، ح ٢٥٩٦؛ كنز العمال بهامش مسند احمد بن حنبل ج ٢، صص ٥٢- ٤٣.