معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٢٢٢ - ج جايگاه التفسير الاثرى الجامع در روشها و گرايشهاى تفسير قرآن
كه خطاب به موسى و هارون است و مسأله مبارزه با فرعون مطرح شده است.
برخى عرفا به ذهنشان رسيده و تداعى معانى شده كه: تهذيب نفس و جلوگيرى از طغيان و سركشى آن قبل از هر چيز است. پس به خود خطاب كرده كه: چرا از فرعونيت نفس خود غافل هستى، به سوى او برو و به تهذيب آن بپرداز كه طغيان كرده است.
اما اين عارف نمىخواهد كه قرآن را تفسير كند و بگويد مقصود از فرعون در آيه نفس اماره است و نمىگويد كه مقصود از موسى و هارون، هر انسان خردمند و حكيم است، بلكه به ذهنش خطور كرده كه از نجواى آيه براى وعظ و تذكر نفس استفاده كند. بنابراين تفسير به رأى نخواهد بود.[١]
اما در عين حال برخى از تأويلات بدون ضابطه را بىاعتبار معرفى مىكند و مثالهايى از محى الدين ابن عربى در فتوحات و فصوص و تفسيرش مىآورد.[٢]
مؤلف محترم در ضمن تفسير، گاهى احاديث و اقوال مفسران را كه به تفسيرهاى عرفانى آيات اشاره دارد، بيان مىكند. از جمله: در تفسير اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ[٣] روايتى از امام صادق (ع) حكايت مىكند (١/ ٥٦٤) كه:
ان الصورة الانسانية هي الطريق المستقيم الي كل خير و الحبس الممدود بين الجنة و النار[٤]
سپس كلام فيض كاشانى را در تفسير صافى در توجيه عرفانى اين حديث بيان مىكند.[٥]
٦. روش تفسير اجتهادى
هرچند كه شيوه غالب و گرايش تفسيرى كتاب التفسير الاثرى الجامع، شيوه
[١] . محمدهادى معرفت، التفسير الاثرى الجامع، ج ١، صص ٤٨- ٤٦.
[٢] . همان، ص ٥٢.
[٣] . حمد، آيه ٦.
[٤] . الصافى، ج ١، ص ١٢٧.
[٥] . محمدهادى معرفت، التفسير الاثرى الجامع، ج ١، صص ٣٨٩- ٣٨٨. ٥٦) همان، ص ٦.