و طبرسى‌ به نقل بسيارى از روايات جعلى اقدام كرده است.[١] آيت‌الله معرفت پس از كلام‌ ذهبى‌ بيان مى‌كند كه‌ ذهبى‌ پنداشته كه مرحوم‌ طبرسى‌ دچار تعصب شده، در حالى كه او به راه افراط نرفته است. به‌عنوان مثال در آيه شريفه:

إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ،[٢]

به‌خوبى صاحب‌ مجمع البيان‌ در خصوص شأن نزول آيه بحث مى‌كند و با مستندات كافى آن را در خصوص امامت اميرالمؤمنين مى‌داند؛ ولى‌ ذهبى‌ بر طبرسى‌ ايراد گرفته و مى‌گويد:

اين كوششى بى‌حاصل است زيرا حديث امامت‌ على‌ (ع) جعلى است و ابن تيميه‌ در كتاب‌ منهاج السنه‌ آن را رد كرده است.[٣]

آيت‌الله معرفت در پاسخ مى‌گويد:

آيا ابن تيميه‌ در عدالت نسبت به‌ على‌ (ع) و انكار بزرگ‌ترين فضيلت، دچار تعصب نشده است؟ و چنين فضيلتى مورد توافق مفسران است و كسانى چون‌ سيوطى‌ در اسباب نزول آن را آورده‌اند.[٤]

ابن حجر عسقلانى‌ در كتاب‌ فتح البارى‌ بدان اشاره كرده است.[٥] آيت‌الله معرفت هم چنان تأكيد دارد كه حديث ياد شده در نزد محدثان ثابت شده است.[٦] نظر ايشان همگام با تفاسير مهمى است كه به حديث‌ تصدق علي بخاتمه‌ اشاره دارند؛ مانند تفسير نمونه‌ به تفصيل به منابع حديث ياد شده اشاره دارد.[٧]

آيت‌الله معرفت هم چنان ياد مى‌كند كه‌ ذهبى‌ نسبت به اصول و فروع مهم در مكتب شيعه مانند رجعت، مهدويت، تقيه، مسح بر پاها كه‌ طبرسى‌ آن‌ها را بر اساس قواعد مذهب آورده و از آن‌ها دفاع كرده، هجوم كرده است؛[٨] با آنكه‌

[١] . التفسير و المفسرون، ج ٢، ص ٧٦.

[٢] . مائده، آيه ٥٥.

[٣] . التفسير و المفسرون، ج ٢، ص ٧٩.

[٤] . لباب النقول فى اسباب النزول، ص ٥٥.

[٥] . فتح البارى بشرح صحيح البخارى، ج ٨، ص ٣٣٣.

[٦] . محمدهادى معرفت، التفسير و المفسرون فى ثوبه القشيب، ج ٢، ص ٣٨٦.

[٧] . ناصر مكارم شيرازى، تفسير نمونه، ج ٤، ص ٤٢٤.

[٨] . التفسير و المفسرون، ج ٢، ص ٨٠.