معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ١١٢ - ٦ بازشناساندن مبانى تفكر اخباريان

در نقل روايات و تأكيد بر بررسى سندى و متنى آن‌ها در ميان اخباريان كهن و سهل‌انگارى در برخورد با روايات در دوران متأخر دانسته است. آن‌گاه ايشان به معرفى شاكله فكرى و نوع تعامل‌ سيد نعمت‌الله جزائرى‌ به‌عنوان چهره شاخص اخباريان در دوره متأخر كه در شكل‌دهى به شخصيت فكرى‌ محدث نورى‌ بيشترين تأثير را داشته، پرداخته است.[١]

ايشان در مبحثى با عنوان «سادگى فاجعه‌آميز» به ارائه نمونه‌هايى از ساده‌انديشى‌ محدث جزائرى‌ پرداخته است. از جمله آن‌كه ايشان از استاد خود مرفوشى‌ نقل كرده است شخصى به نام‌ معمّر ابوالدنيا را ملاقات كرده كه مدعى بود با ائمه (ع) و صاحبان كتب اربعه مصاحبت داشته و از او اجازه روايى گرفته و روايات را بدون نياز به وسايط روايى نقل كرده است. آن‌گاه به نقل از سيد نعمت‌الله جزائرى‌ اين ادعا را آورده كه او نيز روايات كتب اربعه را تنها با واسطه استاد خود مرفوشى‌ و بدون نياز به چندين و چند واسطه نقل كرده است! او با چنين ساده‌انديشى در كتاب‌ منبع الحياة خود مدعى تحريف قرآن شده است.[٢] آيت‌الله معرفت با اين مبحث به اثبات اين مدعا پرداخته كه‌ محدث نورى‌ متأثر از ساده‌انديشى استاد خود كتاب‌ فصل الخطاب‌ را فراهم آورده و بهانه به دست دشمنان شيعه داده است.

آنچه كه در اين كتاب به وضوح به چشم مى‌خورد، تضعيف جايگاه علمى‌ سيد نعمت‌الله جزائرى‌ و شاگرد او محدث نورى‌ است. مؤلف محترم كتاب‌ صيانة القرآن من التحريف‌ ضمن پافشارى مكرر بر ساده‌انديشى اين محدّثان و هم‌صدايى با گفتار امام‌ خمينى‌ (ره) كه درباره‌ محدّث نورى‌ بر اين اعتقاد بود كه كتاب‌هاى او از جمله‌ مستدرك وسائل الشيعه‌ آميزه‌اى است از روايات ضعيف با صحيح، و آميخته است از داستان‌ها و حكايت‌هاى عجيب و غريب،[٣] راه هرگونه توجيه و تأويل بر كتاب‌ فصل الخطاب محدث نورى‌ را بسته دانسته‌

[١] . ر. ك: تحريف‌ناپذيرى قرآن، ص ١١٧.

[٢] . همان، صص ١١٩- ١١٨.

[٣] . همان، ص ٨٤.