تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٥ - سوره طه(٢٠) آيات ٦٨ تا ٧٩
بود از دست شده لا جرم انديشه نكرده در جواب فرعون قٰالُوا گفتند لَنْ نُؤْثِرَكَ نگزينيم و اختيار نكنيم تو را عَلىٰ مٰا جٰاءَنٰا بر آن چيزى كه آمد بما مِنَ الْبَيِّنٰاتِ از معجزات واضحه و براهين ساطعه بتصديق موسى و وحدانيت حقتعالى و نعمت فانيه تو را ايثار نميكنيم بر نعم اخرويه باقيه كه بما نمودند در حالتى كه سجده كرديم وَ الَّذِي فَطَرَنٰا و برنگزينيم تو را بر خداى كه آفريده است ما را و از كتم عدم به صحراى وجود آورده بعضى گفتهاند كه اين قسم است بر قول مذكور يعنى بحق خداوندى كه ما را آفريده است كه تو را اختيار نكنيم بر آنچه بما آمده از معجزات ظاهره و دلالات واضحه فَاقْضِ پس حكم كن مٰا أَنْتَ قٰاضٍ هر چيز را كه تو حكم كننده آنى يا بكن هر چه فاعل آنى يعنى هر چه ميخواهى با ما بكن كه پرواى آن نداريم إِنَّمٰا تَقْضِي جز اين نيست كه تو حكم ميكنى هٰذِهِ الْحَيٰاةَ الدُّنْيٰا در اين زندگانى دنيا يعنى حكم تو در اين جهان كه ما هستيم بيش جارى نيست هر چه خواهى ميكن يا فعل تو كه بر وفق اراده و اهواء باطله خود ميكنى منحصر است در دنيا و آخرت كه بهتر و پاينده تر است از حكم معزول و به مهم خود مشغول خواهى بود شعر امروز بجور هر چه خواهى ميكن فردا بتو نيز هر چه خواهند كنند إِنّٰا آمَنّٰا بدرستى كه ما گرويدهايم بِرَبِّنٰا بپروردگار خود لِيَغْفِرَ لَنٰا تا بيامرزد براى ما خَطٰايٰانٰا گناهان ما را از كفر و معاصى وَ مٰا أَكْرَهْتَنٰا عَلَيْهِ و بيامرزد آنچه اكراه كردى ما را بر آن چيزى مِنَ السِّحْرِ از جادويى كردن و آموختن آن مرويست كه فرعون مردمان را اكراه بآموختن سحر ميكرد و ايشان را برخواندن آن و حفظ آن اجبار مينمود و بر فعل آن اهتمام مىورزيد و ايشان اينجا از خداى مغفرت آن اكراه طلبيدند زيرا كه در جميع اديان مردمان باكراه در مقام مؤاخذه بودهاند و اين مؤاخذه به بركت و ميمنت حضرت رسالت(ص)از امت مرحومه برداشته شده و در روايت آمده كه مردمان بفرعون گفتند كه موسى هر گاه در خوابست عصاى او پاسبانى او ميكند و اين صورت از سحر خارجست زيرا كه سحر ساحر در وقت خواب باطلست و اثرى ندارد فرعون از اينسخن درهم شده و سحره را اكراه نمود تا با موسى در مقام معارضه درآمدند و چون بوسيله آيات باهره و معجزات ظاهره ايمان آوردند و فرعون ايشان را تهديد نمود بصلب و قطع گفتند إِنَّمٰا تَقْضِي هٰذِهِ الْحَيٰاةَ الدُّنْيٰا إِنّٰا آمَنّٰا بِرَبِّنٰا لِيَغْفِرَ لَنٰا خَطٰايٰانٰا وَ مٰا أَكْرَهْتَنٰا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِ وَ اللّٰهُ خَيْرٌ و خدا بهتر است از روى پاداش وَ أَبْقىٰ و پايندهتر از وجه ثواب تو ما را بكفر مزدورى ميدهى كه انقطاع بآن راه دارد و خداى