دست خود را از گريبان بعد از آنكه گندم‌گون بود بفرعون نموده بگريبان يا در آستين درآورد فَإِذا هِيَ‌ پس آنجا دست او بَيْضاءُ سفيد و درخشنده بود لِلنَّاظِرِينَ‌ مر نظر كنندگان را او مانند آفتاب شعاع ميداد و از غايت لمعان و اشراق آن نزديك بود كه ديده‌ها را خيره سازد و نور باصره ببرد و بر روشنى آفتاب غلبه كند و ذكر ناظرين دليلست بر آنكه بياض آن فوق عادت بوده كه اهل نظر مجتمع شده و در آن مينگريستند يعنى بياضى با صفت اشراق و لمعان پس فرعون بعد از ديدن اين دو آيه عظيمه بجهت آنكه مبادا مردمان از عبادت او روگردان شوند و پيروى دين موسى كنند در مقام مكر و حيله در آمد قالَ‌ گفت‌ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُ‌ مر اشراف خود را كه گرداگرد او بودند إِنَّ هذا بدرستى كه اين مرد لَساحِرٌ عَلِيمٌ‌ هر آينه جادوگريست دانا كه در فن سحر مهارتى تمام دارد نصب حوله بر ظرفية است و در موقع حال واقع شده و تقدير كلام اينست كه و قال للملا مستقرين حوله يعنى گفت فرعون باشراف قوم خود در حالتى كه قرار گيرنده بودند در حوالى او كه موسى فايق است در علم سحر يُرِيدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ‌ ميخواهد كه بيرون كند شما را مِنْ أَرْضِكُمْ‌ از زمين شما يعنى ديار مصر بِسِحْرِهِ‌ بجادويى خود فَما ذا تَأْمُرُونَ‌ پس چه ميفرمائيد شما مرا در كار او و اين دلالت ظاهره دارد بر آنكه معجزه موسى بر فرعون غالب و ظاهر گشته تا آنكه او را ازواج دعوى ربوبيت فرود آورد و بحضيض مشاورت با قوم افكند و از رتبه‌ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى‌ تنزل نموده از پرستندگان خود در كار موسى مدد طلبيد و بقول‌ يُرِيدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ‌ تنفير ايشان نمود از موسى و اظهار استشعار كرد از ظهور و استيلاى او بر ملك وى‌ قالُوا أَرْجِهْ‌ گفتند ملاء وى كه در تاخيراند از امر او را و اين ماخوذ است از ارجئته و ارجيته اذا اخرته و گويند ارجئه بمعنى اجلسه است يعنى در زندان كن او را وَ أَخاهُ‌ و برادر او را و بقتل ايشان شتاب مكن پيش از ظهور كذب ايشان تا مردمان در گمان نيفتند وَ ابْعَثْ‌ و برانگيز و بفرست‌ فِي الْمَدائِنِ‌ در شهرهاى مملكت خويش‌ حاشِرِينَ‌ جمع كنندگان را يعنى ايلچيان را روان گردان بهر شهرى‌ يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ تا بيارند هر كه نيك نيك جادوگريست‌ عَلِيمٍ‌ دانا و سرآمد در فن سحر تا بر موسى غالب شوند و سحر او را درهم شكنند و قوم فرعون معارضه كردند قول فرعون را كه آن‌ إِنَّ هذا لَساحِرٌ عَلِيمٌ‌ بود بقول خود كه بكل سحار عليم است و كلمه إحاطه و صيغه مبالغه در آن‌