حرص شديد بر استماع آن بر روى درافتند اما مانند كران و گنگان باشند در عدم اصغا و ابصار بر وجه اعتبار بلكه بر روى درافتادند نزد تذكير بجهت كمال حرص بر استماع آن در حالتى كه باذن واعيه و عيون راعيه آن را ديدند و شنيدند مراد آنست كه بگوش هوش شنيدند و بديده بصيرت جلوات جمال او را ديدند پس مراد از نفى نفى حالست كه سمع و بصر است نه نفى فعل كه خرور است كقولك لا تلقانى زيدا مسلما كه مراد نفى اسلام است نه ملاقات و گويند ضمير عليها راجع بمعاصيست كه لغو دال است بر آن و اين بعيد است حاصل كه ايشان از آيات الهى تغافل نورزيدند و بسمع قبول اصغا نمودند و بديده بصيرت ديدند و از آن اعتبار گرفتند و بر وفق آن عمل نمودند وَ الَّذِينَ‌ و ديگر ايشان آنانند كه از روى نياز يَقُولُونَ‌ ميگويند كه‌ رَبَّنا هَبْ لَنا اى پروردگار ما ببخش ما را مِنْ أَزْواجِنا از زنان ما وَ ذُرِّيَّاتِنا و فرزندان ما قُرَّةَ أَعْيُنٍ‌ كسى را كه روشنى ديدها بود يعنى ما از ايشان خوشدل و شادمان باشيم مراد اهالى و اولاد صالح‌اند زيرا كه چون مؤمن اهل و ولد خود را صالح و متقى ببيند دل او شاد و چشم او روشن گردد و مراد از استيهاب ايشان از خدا ازواج و ذريات موصوفه را طلب توفيق ايشانست از او سبحانه از براى طاعة و حيازت فضايل ازواج و اولاد خود و مقرر است كه مشاركت اهل مؤمن با او در طاعت موجب مسرت قلب و روشنى چشم او است بجهت مساعده ايشان او را در دين و توقع لحوق ايشان باو در جنت و حفص ذريات بجمع خوانده و من در من ازواجنا از براى ابتدائيه است اى من ازواجنا ما تقر به عيوننا من طاعة و صلاح يا بيانيه كانه قيل هب لنا قرة اعين ثم نبيت القرة و فسرت بقوله‌ مِنْ أَزْواجِنا وَ ذُرِّيَّاتِنا كقولك رايت منك اسدا اى انت اسد و تنكير اعين بجهت اراده تنكير قره است براى تعظيم عيون اهل ايمان و يا بجهت اراده تعليل قرة زيرا كه مراد اعين متقيانست و آن قليل است نسبت بعيون غير ايشان و ايثار اعين كه جمع قلتست بر عيون مؤيد اينست از محمد بن كعب روايتست كه ليس شيئى اقر لعين المؤمن من ان يرى زوجه و اولاده مطيعين اللَّه عز و جل هيچ چيز چشم مؤمن را چنان روشن نميكند كه بيند زوجه و اولاد خود را مطيع و فرمانبردار او سبحانه و از ابن عباس مرويست كه هو الولد اذا راه يكتب الفقه مراد از اين فرزنديست كه آن را بيند كه كتابت علم فقه كند و گويند معنى آنست كه ايشان از حقتعالى سؤال كنند كه ازواج و ذريه ايشان را ملحق سازد بايشان در بهشت تا سرور ايشان تمام گردد و بدانكه قرة در اصل لغت بمعنى خنكى و سرما است و اين كنايه است از شادى براى آنكه آب چشمى كه از شادى بود سرد و خنك بود و آنچه از اندوه بود كرم‌ وَ اجْعَلْنا و بگردان ما را لِلْمُتَّقِينَ إِماماً براى پرهيزكاران پيشوا يعنى ما را چندان توفيق پرهيزكارى ده كه شايسته امامت متقيان باشيم يعنى اهل تقوى بما اقتدا كنند در