و ايشانند كه بآن متكلم ميشوند يا سخنان پليد گفته ميشود مر ناپاكان را يعنى بايد مردمان سخنان بد را در حق پليدان گويند نه پاكان‌ وَ الْخَبِيثُونَ لِلْخَبِيثاتِ‌ و پليدان نيز شايسته‌اند مر سخنان پليد را چه طبايع ايشان بدان مايلست از حيثيت خباثت و يا خبيثان متعرضند مر كلمات ناپاك را وَ الطَّيِّباتُ‌ و كلمات پاكيزه آماده شده است يا گفته شده‌ لِلطَّيِّبِينَ‌ براى مردن پاك يعنى از ايشان سرايت كند وَ الطَّيِّبُونَ لِلطَّيِّباتِ‌ و پاكيزكان نيز شايسته‌اند مر سخنان پاك را و يا طيبين متعرض‌اند مر كلمات طيبه را و قل كل يعمل على شاكلته بهمين معنى است و نكته كل اناء يترشح بما فيه اشاره باينست و تفسير مذكور منقولست از ابن عباس و ضحاك و مجاهد و حسن و نزد ابن زيد معنى آيه اينست كه الخبيثات من السيئات للخبيثين من الرجال و الخبيثون من الرجال للخبيثات من السيئات و الطيبات من الحسنات للطيبين من الرجال و الطيبون من الرجال للطيبات من الحسنات و ابى مسلم و جبائى بر اينوجه تفسير كرده‌اند كه زنان ناپاك براى مردان ناپاك‌اند راغب بديشان و زنان پاك براى مردان پاك‌اند و مردان پاك مايلند بديشان و بعد از آن گفته كه اين ايه بمعنى‌ الزَّانِي لا يَنْكِحُ إِلَّا زانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً است و اينقول از ابى جعفر و ابى عبد اللَّه (ع) مأثور است و حاصل آيه آنست كه جنسيت سبب الفت و صحة است و چون سيد عالم (ص) پاكيزه‌ترين موجوداتست پس ازواج او البته پاك و پاكيزه‌اند و از شايبه بدكارى منزه و مبرا و بنا بر اينمعنى آيه در حكم دليل است بر قوله تعالى‌ أُولئِكَ‌ آن گروه يعنى اهل بيت يا حضرت رسالت (ص) و عايشه و صفوان‌ مُبَرَّؤُنَ‌ بيزار كرده شدگانند يعنى منزه و مبرااند مِمَّا يَقُولُونَ‌ از آنچه ميگويند از باب افك چه منصب رسالت (ص) از آن عاليتر است كه ذيل عصمت زوجات طاهرات او بلوث چنين شبهتى آلوده گردد و صفوان مردى پاكيزه است و از اولياى صحابه او نيز از اين تهمت بريست و فرا گرفته كه اسم اشاره راجع بعايشه و صفوان است و جمعيت آن از قبيل آيه‌ فَإِنْ كانَ لَهُ إِخْوَةٌ كه مراد اخوين است چه اخوين حاجب امتند باتفاق و ميتواند بود كه ضمير يقولون راجع بن خبيثين و خبيثات باشد نه راجع بافكين يعنى پيغمبر و عايشه و صفوان برى‌اند از مثل آنچه اهل خبث گويند و اصح و اشهر مشار اليه ذلك طيبين و طيباتست و ضمير يقولون راجع بخبيثين و خبيثات يعنى اهل طيب و پاكيزگى مبرااند از مثل آنچه اصحاب خبث ميگويند لَهُمْ مَغْفِرَةٌ مر ايشان راست آمرزش از خداى‌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ‌ و روزى نيكو يعنى بيرنج و بسيار و پايدار مراد نعمت بهشت است بعد از آن خطاب بمؤمنان ميكند و ميگويد يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد بخدا و رسول او لا تَدْخُلُوا در مى آييد بُيُوتاً بخانه‌هايى‌ غَيْرَ بُيُوتِكُمْ‌ كه غير خانهايى ميباشد كه در او ساكنيد و خانه كه باجاره‌